ΖΕΝ ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ;

ΖΕΝ ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ; 

 

Αθλητικός σύλλογος πολεμικών τεχνών, σε προάστιο των Αθηνών, προτείνει στους γονείς ως ιδανική μέθοδο για «απόκτη­ση αυτοπειθαρχίας, αυτοσεβασμού και εμπιστοσύνης» των μικρών παιδιών τους, την άσκηση στην Ασιατικής προελεύσεως αυτοάμυνα Κούνγκ Φού, με βάση την πρα­κτική Ζεν.

Ο εν λόγω σύλλογος, στα διαφημιστι­κά έντυπα του, προβάλλει την «πολυετή ενασχόληση με παιδιά νεαρής ηλικίας των άρτια εκπαιδευμένων δασκάλων του», το­νίζοντας μάλιστα την «συνεχή ενημέρωσή τους» επάνω στο θέμα αυτό.

Αλλά, ας αναφερθούμε συνοπτικά στο Ζεν για ενημέρωση των αναγνωστών μας.

Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία του αείμνηστου π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου, το Ζεν είναι μέρος της Βουδιστικής διδα­σκαλίας και εμφανίστηκε στη Δύση τον 19^ο αιώνα. Σύμφωνα με την πρακτική του εφαρμογή, ο ασκούμενος προκειμένου να φθάσει στο «φωτισμό», καλείται να ξεχά­σει ο,τιδήποτε γνωρίζει μέχρι τη στιγμή εκείνη θεωρώντας το ως μη πραγματικό και να το αποκηρύξει ως ψευδαίσθηση -διότι αυτό αποτελεί δήθεν εμπόδιο στην ένωσή του με την συμπαντική απρόσωπη δύναμη που κατά την Βουδιστική διδασκα­λία ταυτίζεται με το θείο-, στη συνέχεια δε, καλείται να «ενωθεί» με «αυτό» όπως «μια σταγόνα πέφτοντας μέσα στον ωκεανό, ενώνεται με αυτόν».

Η άρνηση σε κάθε «προσκόλληση» -μέ­χρι και ακρότητες του τύπου «Αφάνισε οιο­δήποτε εμπόδιο με οιονδήποτε τρόπο, ακόμη και αν πρόκειται να διαπράξεις φόνο»- σύμ­φωνα με επώνυμο δάσκαλο του Ζεν τα λέει όλα.

Έπειτα από αυτά, ανησυχούμε βαθύ­τατα για τη προβολή της βουδιστικής με­θόδου Ζεν -την οποία ο εν λόγω σύλλογος επικαλείται ως ιδανική «για παιδιά με μα­θησιακές δυσκολίες, ή προβλήματα συμπε­ριφοράς»- και για την ευκολία με την οποία διαφημίζεται η επικίνδυνη αυτή πρακτική η οποία μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο σε ανεπανόρθωτες βλάβες· πόσο μάλλον, όταν οι «προσφορές» αυτές έχουν σα στόχο τα παιδιά μας.

Είναι εμφανές ότι η άγνοια κάποιων γονέων ως προς τις προσφορές αυτές, τους καθιστούν ευάλωτους ειδικά έφ' όσον οι γονείς αυτοί αναζητούν λύσεις στα προ­βλήματα των παιδιών τους.

Θα πρέπει να είμαστε άκρως προσεκτι­κοί σε κάθε προσφορά που παρουσιάζεται σα μέθοδος γυμναστικής ή ψυχοσωματικής βελτίωσης -είτε πρόκειται για ασκήσεις γιόγκα ή πολεμικές τέχνες-, ειδικά όταν ασκούνται σε βάρος των εύπλαστων παι­δικών ψυχών, καθώς οι μέθοδοι αυτές είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ανατολική θρησκευτικότητα και είναι επικίνδυνες για την ψυχοσωματική υγεία του άνθρωπου. 

Από το περιοδικό ΔΙΑΛΟΓΟΣ (ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2011, ΤΕΥΧΟΣ 64)

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον    www.egolpion.com

15  ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ  2011 

Read more: http://www.egolpion.com/zen_paidia.el.aspx#ixzz2kVb0anfb

ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΟΪΣΤΙΚΗ «ΚΑΤΗΧΗΣΗ» ΣΕ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΟΪΣΤΙΚΗ «ΚΑΤΗΧΗΣΗ»

ΣΕ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας

 

    Τα ιδιωτικά μαιευτήρια των Αθηνών, όπως και άλλοι χώροι υγείας, έχουν καταλήξει τα τελευταία χρόνια σε χώρους προσηλυτισμού. Η παραμονή και οι επισκέψεις σε κάποια ιδιωτικά μαιευτήρια στιγματίζονται από μια συστηματική προσπάθεια διάδοσης ανατολικοθρησκευτικών δοξασιών και πρακτικών.

Την ίδια στιγμή που η ίδια η Αμερικανική Ένωση Γιόγκα αποτρέπει από τη γιόγκα τα παιδιά, αλλά και τις εγκύους και θηλάζουσες μητέρες, επισημαίνοντας ότι «είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνο για τις εγκύους να κάνουν ασκήσεις γιόγκα, εξαιτίας της πιθανότητας εμβολισμού αγγείων με αέρα» (www.americanyogaassociation.org/general.html)[1], τα περισσότερα ιδιωτικά μαιευτήρια των Αθηνών διαφημίζουν μέσα από τις πολυτελείς εκδόσεις τους γιόγκα για εγκύους και μαμάδες, ενώ τμήματα γιόγκα λειτουργούν ακόμα και μέσα στα ίδια τα μαιευτήρια. Ιδιωτικές κλινικές συγκεκριμένου Ομίλου παρέχουν μαθήματα γιόγκα για εγκύους και θηλάζουσες μητέρες, υποσχόμενες ότι βοηθούν τη μέλλουσα μαμά να «γειωθεί»[2] -ορολογία καθαρά αποκρυφιστική- και να «βιώσει τη γέννα ως συναρπαστική εμπειρία». Υπενθυμίζουμε ότι η άσκηση της γιόγκα αποτελεί ανατολικοθρησκευτική πρακτική, αφού η γιόγκα είναι μία από τις 6 κλασικές σχολές του Ινδουισμού. Η γιόγκα, δημοφιλής μεταξύ ινδουιστών και βουδιστών, δεν μπορεί να αποκοπεί από το θρησκευτικό της υπόβαθρο, αφού δεν είναι απλή σειρά ασκήσεων, ούτε έχει στόχο την κίνηση, αλλά αντίθετα την ακινητοποίηση του σώματος, την επιβράδυνση της αναπνοής και την προετοιμασία για το διαλογισμό. Η ίδια η άσκηση της γιόγκα συνεπάγεται άνοιγμα στον αποκρυφισμό, ενώ εμπεριέχει σοβαρούς πνευματικούς, ψυχιατρικούς και σωματικούς κινδύνους, οι οποίοι έχουν καταγραφεί από ειδικούς και ομολογούνται ακόμα και από τους δασκάλους γιόγκα[3].

Σε άλλο έντυπο του προαναφερθέντος Ομίλου, το οποίο επίσης διακινείται στις μαιευτικές κλινικές, διαβάζουμε με έκπληξη: «σε περιπτώσεις υπογονιμότητας ή σε θέματα υγείας, για πρώτη φορά στον ελληνικό χώρο υγείας εφαρμόζεται μία νέα μέθοδος ενεργειακής ιατρικής, με τεχνικές συναισθηματικής απελευθέρωσης (EFT)»[4]. Η λεγόμενη ενεργειακή ιατρική αποτελεί γνωστή αποκρυφιστική πρακτική που στηρίζεται σε ψευδοεπιστημονικές μεθόδους που διαχειρίζονται την «ενέργεια» - μια μεταφυσική, μη ανιχνεύσιμη επιστημονικά, συμπαντική ενέργεια. Το EFT, μέθοδος που στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και είναι ασυμβίβαστη με την ορθόδοξη πίστη[5], προωθείται από ινδουιστικές και βουδιστικές ομάδες και από γνωστά παραθρησκευτικά κέντρα. Πώς κατέληξε σε μαιευτήρια μεγάλου ομίλου στο χώρο της υγείας;

Προβληματισμό δημιουργεί, επίσης, το γεγονός ότι εκτός από το EFT, ο ίδιος όμιλος προωθεί και το βελονισμό και έχει δημιουργήσει Ιατρείο Βελονισμού για τη μέλλουσα μητέρα. Ο βελονισμός προτείνεται για πάμπολλες σωματικές και ψυχοσωματικές διαταραχές, ακόμα και για «την προετοιμασία της μητέρας για τον τοκετό» και «το μετασχηματισμό της ισχιακής προβολής του μωρού σε κεφαλική»[6]. Σε σχετικά διαφημιστικά φυλλάδια με εντυπωσιακή εμφάνιση, διαβάζουμε την ακόλουθη απροκάλυπτη ταοϊστική «κατήχηση»: «Ο βελονισμός είναι μια πανάρχαια θεραπευτική μέθοδος της παραδοσιακής κινέζικης ιατρικής. Οι αρχές του στηρίζονται στη φιλοσοφική βάση της ισορροπίας της ενέργειας στον οργανισμό μας. Σύμφωνα με αυτή, υπάρχει ισορροπία και ενοποίηση ανάμεσα στο σύμπαν, στα έμβια και άψυχα όντα και στην ενέργεια (Qi) που ρέει ανάμεσά τους. Οι δύο αντίθετες δυνάμεις, Yin και Yang, ρυθμίζουν τη ροή του Qi. Η υγεία εξαρτάται από την ισορροπία μεταξύ του Yin και του Yang, ενώ η ασθένεια προκύπτει από έλλειψη ή περίσσεια ενός εκ των δύο, που οδηγεί σε διατάραξη της ροής της ενέργειας. Η θεραπεία με βελονισμό επαναφέρει τις διαταραχές της ενέργειας σε διάφορα σημεία και όργανα του σώματος στο φυσιολογικό». Πόσο επιστημονικά μπορεί να θεωρηθούν όλα αυτά; Επισημαίνεται, για άλλη μια φορά, ότι τα περί της «ενέργειας» κινούνται στο χώρο της μεταφυσικής και συγκεκριμένα αποτελούν δόγματα των ανατολικών θρησκειών και του αποκρυφισμού, ενώ για την ψευδοεπιστημονικότητα, την αναποτελεσματικότητα και τους κινδύνους του βελονισμού προειδοποιούν σοβαροί ιατρικοί και επιστημονικοί φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό[7].

Στις ιστοσελίδες και στις έντυπες εκδόσεις άλλων ιδιωτικών μαιευτηρίων βρήκαμε προώθηση της ανθοθεραπείας και της γιόγκα πριν και μετά τον τοκετό, της ράτζα γιόγκα και της χάθα γιόγκα για δήθεν «γρήγορη μεταγεννητική ανάρρωση, ανάπτυξη καλύτερης επαφής με το έμβρυο, αύξηση πιθανοτήτων μιας υγιούς, φυσικής γέννας» κ.α. Μάλιστα, κάποια μαιευτήρια συνεργάζονται και με Κέντρο Προώθησης του Φυσικού Τοκετού, οι υπεύθυνοι του οποίου προωθούν τη ρεφλεξολογία, την ομοιοπαθητική, το βελονισμό, το τάι τσι, το τσι κουνγκ, το σιάτσου, τους οραματισμούς και τη γιόγκα. Ο λεγόμενος φυσικός τοκετός συχνά δεν είναι απλά η αποφυγή μη αναγκαίων καισαρικών επεμβάσεων, κάτι το οποίο μας βρίσκει σύμφωνους. «Οι μαίες που ασχολούνται με τον φυσικό τοκετό ενθαρρύνουν τις εγκύους να τον επιλέξουν, υποστηρίζοντας ότι έτσι θα ελευθερωθούν από τους φόβους τους και κυρίως από το φόβο του πόνου. Κι επειδή η χρήση φαρμάκων αποφεύγεται, συστήνουν ανακούφιση των ωδίνων με ομοιοπαθητικά φάρμακα, βελονισμό, χαλαρωτικό μασάζ και ψυχολογική υποστήριξη»[8].

Γιόγκα και εναλλακτικές «θεραπείες» έχουν ενταχθεί και στο προσεχές πανελλήνιο συνέδριο του Συλλόγου Επιστημόνων Μαιών-Μαιευτών και της Εταιρείας τους, μιας Εταιρείας η οποία, σύμφωνα με το καταστατικό της, συστάθηκε με σκοπό «καθαρά επιστημονικό και κοινωνικό».

Οι ώρες της εγκυμοσύνης και του τοκετού είναι ώρες ιερές και ως τέτοιες θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται. Τα έμβρυα χρειάζονται αγιοπνευματική ηρεμία, προσευχή και προστασία. Η έκθεση της εγκύου, του εμβρύου και του νεογνού σε μη ασφαλείς, μη επιστημονικά τεκμηριωμένες, βίαιες ή άστοχες μεθόδους και σε πρακτικές ανοίγματος στον αποκρυφισμό αποτελεί την καλύτερη συνταγή για την κακοποίηση των παιδιών μας εξ απαλών ονύχων.

---

 

[1]. http://www.im-glyfadas.gr/02/01/02010007.asp

[2]. Σχετική έκδοση του Ομίλου, σελ. 16-17.

[3]. http://www.im-glyfadas.gr/01/01/01010006.asp

[4]. Σχετική έκδοση, σελ.10.

[5]. http://www.im-glyfadas.gr/01/01/01010068.asp

[6]. Σχετική έκδοση, σελ. 10.

[7]. http://www.im-glyfadas.gr/01/07/01070012.asp και http://www.im-glyfadas.gr/01/10/01100050.asp

[8]. http://kids.in.gr/pregnancy/health/article/?aid=5460753

 

http://www.im-glyfadas.gr/01/01/01010101.asp

 

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον    www.egolpion.com

8  ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ  2011 

Read more: http://www.egolpion.com/yoga_maieftiria.el.aspx#ixzz2kVaZZ3E2

Οι ιεροί κανόνες, θεόπνευστοι ή θείοι;

Οι ιεροί κανόνες, θεόπνευστοι ή θείοι;

Παναγιώτου Μπούμη, Ομοτ. Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών

     Εισαγωγικώς πρέπει να παρατηρήσουμε ότι, όταν λέμε «ιεροί κανόνες», εννοούμε τους κανόνες εκείνους πού έχουν καθιερωθεί από την Εκκλησία με τις αποφάσεις τού στόματος αυτής πού είναι οι Οικουμενικές Σύνοδοι.
Όπως είναι γνωστό, η Εκκλησία τού Χριστού είναι «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α' Τιμ. 3,15). Άρα οι ιεροί κανόνες, οι οποίοι θεσπίστηκαν ή υιοθετήθηκαν και επικυρώθηκαν από μία Οικουμενική Σύνοδο, η οποία αποτελεί το όργανο εκφράσεως της Εκκλησίας αυτής, μάς προσφέρουν την αλήθεια και μάς υποδεικνύουν το ορθό. Όλοι οι άλλοι «κανόνες», ή καλύτερα οι κανονιστικές διατάξεις, μπορεί να έχουν την αλήθεια, αλλά μέχρις του επικυρωθούν από μία Οικουμενική Σύνοδο, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι, ότι έχουν το αλάθητο και ότι προσφέρουν οπωσδήποτε το αληθές και το ορθό.
Μετά ταύτα ερχόμαστε στο θέμα, αν οι ιεροί αυτοί κανόνες είναι θεόπνευστοι ή απλώς είναι θείοι. Προς τούτοις οφείλουμε κατ' αρχάς να διακριβώσουμε και να επιστήσουμε την προσοχή μας στο, ποια είναι η διαφορά μεταξύ των όρων θεόπνευστος και θείος.
Ο όρος θεόπνευστος χρησιμοποιείται και κυριολεκτείται για τα κείμενα εκείνα, τα οποία περιέχουν λόγους τού Θεού, αλήθειες, τις οποίες αποκάλυψε ο Θεός στους ανθρώπους του, ή όπερ το αυτό, τις οποίες εμπνεύστηκαν αυτοί κινούμενοι από το Άγιο Πνεύμα. Πρβλ. το Β' Πέτρ. 1,21 : «Υπό πνεύματος Αγίου φερόμενοι ελάλησαν άγιοι (από) τού Θεού άνθρωποι».

  Θεία λέγονται γενικώς εκείνα τα κείμενα, τα οποία είναι αλάθητα, γιατί γράφτηκαν με τη Θεία επιστασία. Ίσως γράφτηκαν βάσει της Αγίας Γραφής, ή βάσει της λογικής σκέψεως και τού έμφυτου ηθικού νόμου, ή βάσει υπαρχουσών πληροφοριών, ωστόσο κατά τη συρραφή τους επιστατούσε το Αγ. Πνεύμα (ο Θεός) και βοηθούσε τους συγγραφείς τους, ώστε να μην υποπέσουν σε σφάλματα. Επομένως ο όρος θεόπνευστος περιέχει και την έννοια της αποκαλύψεως και κατά τούτο διαφέρει από τον όρο Θείος. Όπως είναι γνωστό, με τον Ιωάννη τον Ευαγγελιστή, ο οποίος έγραψε και την Αποκάλυψη, τελείωσε η περίοδος της σωτηριώδους αποκαλύψεως. Μετά τον απόστολο και Ευαγγελιστή Ιωάννη νεώτερη αποκεκαλυμμένη αλήθεια δεν έχουμε. Πρβλ. τους λόγους τού Κυρίου προς τους αποστόλους : «Όταν δε έλθη εκείνος, το πνεύμα της αληθείας, οδηγήσει υμάς εις πάσαν (= σε όλη) την αλήθειαν» ( Ιωάν. 16,13).
Γι' αυτό και ονομάζεται αποστολική η χριστιανική Εκκλησία, γιατί βασίζεται στην αποστολική Παράδοση, σε ,ότι δηλαδή εγγράφως ή προφορικώς ή μυστηριακώς παρέδωσαν οι Απόστολοι.

Αντιθέτως ο όρος Θείος χρησιμοποιείται και μπορεί να χρησιμοποιείται για όλα τα κείμενα εκείνα, τα οποία, αν και δεν περιέχουν πρωτοτύπως την αποκάλυψη τού Θεού, όμως περιέχουν τις θείες αυτές αλήθειες ή επαναλαμβανόμενες ή ερμηνευόμενες και αναπτυσσόμενες και μάλιστα αλαθήτως, γιατί γράφτηκαν με τη Θεία επιστασία. Αυτό συνέβη και με τους Πατέρες των Οικουμενικών Συνόδων, οι οποίοι «αυγασθέντες», τουτέστι φωτισθέντες, εθέσπισαν τα δόγματα της Εκκλησίας και τους ιερούς κανόνες.

Όπως χαρακτηριστικώς διακηρύττει ο α' κανόνας της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου «ασπασίως τους θείους κανόνας ενστερνιζόμεθα, και ολόκληρον τήν αυτών διαταγήν και ασάλεντον κρατύνομεν, των εκτεθέντων υπό των αγίων σαλπίγγων τού πνεύματος, των πανευφήμων αποστόλων, των τε εξ αγίων, οικουμενικών συνόδων, και των τοπικώς συναθροισθεισών επί εκδόσει διαταγμάτων και των αγίων πατέρων ημών. Εξ ενός γαρ άπαντες και τον αυτού πνεύματος αυγασθέντες ώρισαν τα συμφέροντα». Σύμφωνα, λοιπόν, με τη μαρτυρία αυτή οι ιεροί κανόνες είναι Θείοι, γιατί θεσπίστηκαν με το φωτισμό και με την επιστασία τού Αγίου Πνεύματος, με τη Θεία επιστασία.
Γι' αυτό το λόγο και οι ιεροί κανόνες της Εκκλησίας αποτελούν τους αυθεντικούς φορείς της ορθής εκφράσεως της εν Χριστώ αποκαλυφθείσης αληθείας και τού μηνύματος της εν Χριστώ πραγματοποιούμενης σωτηρίας. Επίσης για το λόγο αυτό δεν επιτρέπεται σε κανένα «τους προδηλωθέντας παραχαράττειν κανόνας, ή αθετείν, ή ετέρους παρά τους προκειμένους παραδέχεσθαι κανόνας, ψευδεπιγράφως υπό τίνων συντεθέντας, των την αληθείαν καπηλεύειν (= να νοθεύουν) επιχειρησάντων» (β' Καν. της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου).

Πέραν όλων αυτών πρέπει να γίνει γνωστό και να μην παραθεωρείται το γεγονός, ότι οι Θείοι και ιεροί κανόνες μάς προσέφεραν και μάς παρέδωσαν τον κανόνα ή κατάλογο των βιβλίων της Αγίας Γραφής (Πρβλ. Παν. Μπούμη, Οι κανόνες της Εκκλησίας περί τού κανόνος της Αγ. Γραφής, Αθήναι 1986), η οποία, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, περιέχει και μάς προσφέρει την αποκεκαλυμμένη ευαγγελική αλήθεια.
Μετά από όλα τα ανωτέρω μπορεί να καταλήξει κάποιος αβιάστως στο συμπέρασμα, ότι οι ιεροί κανόνες ναι μεν δεν είναι κείμενα θεόπνευστα, πλην όμως είναι Θεία και αλάθητα κείμενα, γιατί αλαθήτως στηρίζουν και ακολουθούν τα θεόπνευστα κείμενα. Από την έποψη αυτή οι ιεροί κανόνες είναι και αυτοί «στύλος και εδραίωμα της αληθείας».

Επομένως δικαίως και ορθώς και οι ορθόδοξοι Πατριάρχες της Ανατολής στις «αποκρίσεις» τους προς τους Αγγλικανούς Ανωμότους (1716/25) έλεγαν: «Τους γάρ των προπονημένων ιερών και αγίων επτά Συνόδων και των τοπικών, των εν τη Ανατολή δηλονότι συγκεκροτημένων (από των χρόνων των Αποστόλων μέχρι τού χρόνου καθ' όν εβασίλευσεν εν Κων/πόλει Βασίλειος ο Πορφυρογέννητος), θεσμούς και κανόνας, ως αυτά τα άγια ευαγγέλια δεχόμεθα, κατά τον β' της ζ' άγιας και Οικουμενικής Συνόδου κανόνα, και την γ' διάταξιν τού β' τίτλου των Νεαρών, εν η ευρίσκομεν, τι δει τους κανόνας των επτά Συνόδων και τα δόγματα κρατείν ως τας θείας Γραφάς... Δήλον δε και διατί τους των ιερών Συνόδων κανόνας ως τας θείας δεχόμεθα Γραφάς, ότι θεοφόρων ανδρών θεσμοί είσιν... οι και θείω Πνεύματι εμπνευσθέντες εθέσπισαν τους τοιούτους κανόνας» (Παρά Ιω. Καρμίρη, Τα δογματικά και συμβολικά μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, Τόμ. Β', έκδ. Β', GRAZ-AUSTRIA 1968, σελ. 808/[888]).

Read more: http://www.egolpion.com/52D9EBE7.el.aspx#ixzz2kSb4hrFs

ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ – UFO

 

ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ – UFO

Απόσπασμα από το βιβλίο:

ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ

Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ

ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Μ.ΜΕΛΙΝΟΥ

Πρώτες αναφορές

Μ Μ: Το θέμα μας στη συζήτηση αυτή εστιάζεται σε δημοσίευμα εφημερίδος, σύμφωνα με το οποίο υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες. Μικροί μεγάλοι αναρωτιούν­ται —και είναι λογικό— αν είμαστε μόνοι μέσα στο σύ­μπαν. Ελπίζω ν' απαντηθεί σ’ αυτή μας τη συζήτηση, όχι τόσο το αν υπάρχει έλλογη ζωή σε άλλους πλανήτες, όσο το αν αλλάζει τίποτε στη διδασκαλία της Εκκλησίας, στην περίπτωση κατά την οποία υπάρχει.

Πάτερ Ιωάννη, από πότε προβληματίζονται οι άνθρωποι για την ενδεχόμενη ύπαρξη εξωγήινων;

π Ι: Κυρίως από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισαν να έρχονται οι πρώτες αναφορές για τη θέαση ά­γνωστου ταυτότητος ιπταμένων αντικειμένων, από πι­λότους των συμμαχικών αεροπλάνων. Ο πιλότος Κέννεθ Άρνολντ είχε κάνει την πρώτη τέτοιας φύσεως αναφορά. Προηγουμένως, όμως, είχαμε μια άλλη προσέγγιση, μια προϊστορία με τη μορφή μυθοπλασίας, την εξής: Ο Όρσον Ουέλς μετέδιδε σε ραδιοφωνικές συνέχειες το βιβλίο του Η. G. Wells «Πόλεμος των κό­σμων». Εκεί μιλούσε για την εμφάνιση εξωγήινων στη γη και απέδιδε μάλιστα με τέτοιο τρόπο το κείμενο ο θύελλες, που ο κόσμος φοβήθηκε και δημιουργήθηκε ολόκληρο θέμα χωρίς να ληφθεί υπόψη ότι αυτά τα οποία διάβαζε ήταν απλώς ένα μυθιστόρημα. Αυτές ήταν οι πρώτες νύξεις. Σιγά σιγά άρχισε να μπαίνει στη ζωή μας ο όρος U.F.O., Unidentified Flying Objects, δηλαδή Ι­πτάμενα αντικείμενα των οποίων δεν έχει αναγνωρι­σθεί η ταυτότητα. από τότε άρχισε να μπαίνει στη ζωή μας ο όρος αυτός.

Μ Μ: Μετά τις πρώτες αναφορές, τι στοιχεία έχουμε πλησιάζοντας προς το σήμερα;

π Ι: Μόλις δόθηκαν οι πρώτες αφορμές με τον Όρ­σον Ουέλς, τον Κέννεθ Άρνολντ και τις αναφορές πιλότων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, άρχισε πλέον η πλημμυρίδα... όλοι άρχισαν να «βλέπουν» εξωγήινους και ιπτάμενα αντικείμενα τέτοιου είδους και να κάνουν αναφορές («είδαμε», «φωτογραφήσαμε», «μιλήσαμε» «μας έδειξαν εξωγήινες τηγανίτες(Ι)» —τις φωτογράφησαν κιόλας και τις δημοσίευσαν έγχρωμες και λαχτα­ριστές σε περιοδικά— κ.λπ., κ.λπ.). Έφτασε μάλιστα και ο Τζίμμυ Κάρτερ, ως Κυβερνήτης της Georgia, να κάνει αναφορά ότι είχε δει U.F.O., πράγμα το οποίο απεδείχθη εκ των υστέρων ότι ήταν ο πλανήτης Αφροδίτη

Εκκαθάριση του εδάφους

Μ Μ: Πάτερ Ιωάννη, πριν περάσουμε στο πως ερμη­νεύουμε τα φαινόμενα αυτά, να ρωτήσω κάτι. Είπατε προηγουμένως ότι μετά τους πρώτους που αναφέρθη­καν στα U.F.O. Έχουμε πλημμυρίδα αναφορών. Να θεω­ρήσουμε άραγε ότι είναι κολλητική η ασθένεια...

π Ι: Εννοείται.

Μ Μ: ...και ότι είναι μάλλον θέμα ψυχολογικό; π Ι: Ασφαλώς.

Μ Μ: Αυτή είναι η επίσημη εξήγηση; π Ι: Όχι! Είναι μία από τις εξηγήσεις. Μ Μ: Ας προχωρήσουμε, λοιπόν, και σ’ αυτήν και στις άλλες.

π Ι: Πρέπει, όμως, να κάνουμε προηγουμένως εκκα­θάριση του εδάφους. Ποτέ δεν αρχίζουμε ερμηνείες, αν δεν σιγουρευθούμε πρώτα για τα διάφορα στοιχεία. Πρώτη μας δουλειά για το θέμα των εξωγήινων είναι να εξετάσουμε μήπως οι σχετικές αναφορές είναι απο­κυήματα φαντασίας. Πάρα πολλοί άνθρωποι, για λόγους χρηματισμού, για λόγους προβολής, για να δουν το όνομά τους στην εφημερίδα ή στην τηλεόραση, για ν' ακουσθούν στο ραδιόφωνο, προβαίνουν σε τέτοιες α­ναφορές και μετά καμαρώνουν στους φίλους τους... Ή είναι πιθανόν οι κάτοικοι κάποιου χωριού, για λόγους προσεγγίσεως τουριστών, να σχεδίασαν κάπου διάφορα αποτυπώματα ποδιών ή χεριών «εξωγήινων» και να έ­βαλαν ορισμένους να «το παίζουν» αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες της εμφανίσεως των «διαστημικών επι­σκεπτών».

Κακοπιστία αρνητών

Επίτρεψέ μου, Μανώλη, να κάνω μια παρατήρηση στο σημείο αυτό: Τα γεγονότα της επιγείου ζωής του Κυρίου μας τα είδαν χιλιάδες άνθρωποι, οι οποίοι τα πι­στοποίησαν μ' ένα επιπλέον στοιχείο: τη ζωή τους. Και υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι αμφισβητούν τα γεγονότα αυτά. Ερωτώ: Πως αμφισβητούν γεγονότα για την πι­στοποίηση των οποίων τόσοι και τόσοι αξιόπιστοι μάρ­τυρες έχυσαν το αίμα τους και δίνουν βάση σε μια ανα­φορά εμφανίσεως U.F.O. Παρουσιαζόμενη π.χ. από ένα δωδεκάχρονο κοριτσάκι ή από κάποιο μεσόκοπο κύριο που διατείνονται ότι όσα αναφέρουν συνέβησαν πράγματι; Και λένε μάλιστα ότι η συνάντηση με τους εξωγήινους έλαβε χώραν σε ώρες κατά τις οποίες φυ­σιολογικά ο άνθρωπος βρίσκεται βυθισμένος στο βαθύ­τερο ύπνο. Ένα πλήθος αναφορών μιλάει για εμφα­νίσεις ανάμεσα στις 2 και στις 4 τα ξημερώματα...

Απάτες και παραπληροφόρηση

Πρώτη μας κίνηση, λοιπόν, είναι να εξακριβώσουμε αν οι μαρτυρίες τις οποίες έχουμε για τους εξωγήινους είναι περιγραφικά αυθεντικές. Διότι έχουν βγει στην επιφάνεια περιπτώσεις, κατά τις οποίες είχε διαπρα­χθεί άπατη και αποκαλύφθηκε εκ των υστέρων είτε από άλλους είτε από τους διαπράξαντες.

Αναφέρω μια δυό περιπτώσεις: Δυο φίλοι στην Αγγλία είχαν παρουσιάσει τη φωτογραφία πέντε ιπταμέ­νων δίσκων πάνω από το Σέφφηλντ και η εικόνα αυτή φάνταζε για μια δεκαετία περίπου στα διάφορα περιοδι­κά που ασχολούνται με το θέμα. Μετά από δέκα χρόνια βγήκε ο ένας από τους δύο και τι είπε; Ότι είχαν ζωγραφίσει πάνω στο τζάμι ενός παραθύρου με φόντο το Σέφφηλντ τους πέντε ιπταμένους δίσκους και τους εί­χαν φωτογραφήσει από κει (Περιοδικό Ανεξήγητο, 1982, σ. 590).

Επίσης είχαν βάλει στο στόμα του Αμερικανού α­στροναύτη Γκόρντον Κούπερ τη δήλωση, ότι σ' ένα από τα ταξίδια του είχε συναντήσει διάφορα διαστημικά σκά­φη. Όταν, όμως, τον ρώτησαν απ’ το περιοδικό Spiegel είπε: «Πρόκειται για ασύστολο ψέμα- ουδέποτε είπα κά­τι τέτοιο» (Αινίγματα του σύμπαντος, Ιούλ.Αύγ. 78, σ. 101).

Πόσες άλλες περιπτώσεις άραγε δεν υπάρχουν, κα­τά τις οποίες έχει διαπραχθεί απάτη και δεν έχει απο­καλυφθεί;

Δεν πρέπει ακόμα να ξεχνάμε, ότι οι μεγάλες χώρες ασχολούνται με δοκιμές νέων, ιπταμένων κυρίως, ό­πλων ή τηλεχειριζόμενων οχημάτων. Όπως καταλαβαί­νεις, για να μην καταστούν γνωστά τα στοιχεία των και­νούργιων εφευρέσεων, οι Υπηρεσίες που εκτελούσαν τα πειράματα διοχέτευαν στα μέσα μαζικής ενημερώ­σεως ειδήσεις περί εμφανίσεως U.F.O. Για να στρέφε­ται η προσοχή του κοινού σ' αυτά, και εκείνες να συνε­χίσουν ανενόχλητες τις έρευνες.

Επίσης, όταν κάποια κυβέρνηση αντιμετωπίζει είτε εσωτερικές είτε εξωτερικές δυσκολίες ή ακόμη και για λόγους εντυπωσιασμού, προσπαθεί να βρει θέματα στα οποία να στρέψει την προσοχή του κοινού. Κάτι τέτοιο είχε συμβεί π.χ. Στην Αμερική. Όπως ξέρουμε από την ιστορία της αστροναυτικής, πρώτοι οι Σοβιετικοί εκτόξευσαν μη επανδρωμένο πύραυλο στο διάστημα, ενώ οι Αμερικανοί ήλθαν δεύτεροι στην κούρσα αυτή. Για να διασκεδασθεί μια τέτοια αποτυχία την περίοδο κατά την οποία είχε εκτοξευθεί το σοβιετικό διαστημόπλοιο, εμ­φανίσθηκαν αναφορές για εμφάνιση U.F.O. στο Τέξας, ούτως ώστε η προσοχή του κόσμου να στραφεί προς τα εκεί...

Μ Μ: Η ζυγαριά να γείρει προς τα εκεί...

π Ι: Ναι. Πρώτη μας ενέργεια, λοιπόν, είναι να ξεκα­θαρίσουμε το πεδίο, ούτως ώστε να δούμε αν οι αναφο­ρές τις οποίες θα μελετήσουμε, θα ερμηνεύσουμε και θα προσεγγίσουμε είναι πραγματικές ή όχι. Στην περί­πτωση κατά την οποία είναι πραγματικές, αρχίζουν πλέ­ον οι ερμηνείες.

Ψυχολογική ερμηνεία

Πρώτη ερμηνεία είναι αυτή την οποία ανέφερες προηγουμένως, Μανώλη, η ψυχολογική. Ξέρουμε για την ανθρώπινη ψυχή ότι θέλει πάντα κάποιο στον οποίο να στηρίζεται. Όπως και να το κάνουμε, εκείνοι ακρι­βώς οι άνθρωποι που διακηρύσσουν ότι είναι ανεξάρτη­τοι, έχουν ανάγκη απ’ τα περισσότερα στηρίγματα. Μπορεί μεν να τραγουδά ο γνωστός ρόκερ «Δε μ' αρέ­σουν οι σωτήρες, δε γουστάρω να σωθώ», αλλ’ αυτό το λέει με το στόμα. Δεν συμβαίνει πράγματι. Πηγαίνει και καταθέτει τη Μεγ. Πέμπτη την ανθοδέσμη του στα πό­δια του Εσταυρωμένου και μυρώνεται από τον Ιερέα με το άγιο ευχέλαιο... Κανένας απολύτως άνθρωπος δεν έχει κενό το βάθρο της ψυχής του. Αν έχει βγάλει το Χριστό, τον πραγματικό Θεό, οπωσδήποτε έχει βάλει στη θέση του κάποιο είδωλο, ακόμη και την απιστία του. Οι άνθρωποι, μετά τη φοβερή λογοκρατία του τέλους του 19^ου αιώνα και των αρχών του δικού μας μέχρι τις μέρες μας, έχουν ανάγκη από το Σωτήρα, έ­χουν ανάγκη από στήριγμα. Μετά τη φοβερή αυτή λογο­κρατία που είχε θέσει το συναίσθημα σε δεύτερη μοίρα και νόμιζαν ότι όλα εξηγούνται και όλα λύνονται με την επιστήμη, ο άνθρωπος αισθάνθηκε κενό, διότι είδε πραγματικά στις μέρες μας ποια είναι τ' αποτελέσματα της χωρίς Θεό επιστήμης. Δεν κατηγο­ρούμε την επιστήμη· όμως, η επιστήμη δεν αρκεί για τη λύση των προβλημάτων του ανθρώπου. Ίσα ίσα, μερικές φορές τα αυξάνει επώδυνα... Ας θυμηθούμε τις επιπτώσεις των δύο παγκοσμίων πολέμων, κα­θώς και του τελευταίου στον Περσικό Κόλπο με τη φο­βερή οικολογική καταστροφή. Είδε, λοιπόν, ο άνθρωπος ότι η επιστήμη δεν του δίνει το στή­ριγμα το οποίο θέλει. Η πολιτική τον έχει επίσης απογοητεύσει, η τέχνη αγγίζει μόνο την επιδερμίδα... Ψάχνει να βρει στηρίγματα και επειδή απογοητεύθηκε απ’ όλους τους γήινους σωτήρες, αποφάσισε να στρα­φεί στον ουρανό, όχι, όμως, όπως του υποδεικνύει ο Χριστιανισμός, αλλά όπως θέλει η ανθρώπινη κουφότη­τα ή η εκμετάλλευσή της από μερικούς «έξυπνους».

Τι μπορεί να έλθει από τον ουρανό; Οι «σωτήρες», οι εξωγήινοι, οι οποίοι σαν πιο εξελιγμένοι από μας, θα κατευθύνουν την επιστήμη μας, θα μας καθοδηγήσουν, ούτως ώστε να μην περάσουμε από λανθασμένα μονο­πάτια, τα οποία πιθανόν διάβηκαν αυτοί και τα ξέρουν κ.λπ.. Μόλις, λοιπόν, ήρθαν οι πρώτες αναφορές για την «ύπαρξη» των εξωγήινων, εκδηλώθηκε αυτή η προσδοκία που βοηθήθηκε στη συνέχεια αρκετά από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, τις γνωστές ταινίες «στενές επαφές τρίτου τύπου» με εξωγήινους κ.τ.ο.. Η ψυχολο­γία αυτή έχει περάσει και στα κινούμενα σχέδια και μά­λιστα σκοπίμως οι σκηνοθέτες και οι σεναριογράφοι πα­ρουσιάζουν τους εξωγήινους στην πλειονότητα τους καλούς, για να γίνει ευκολότερα αποδεκτή η έλευσή τους. Έτσι οι άνθρωποι είναι πάντοτε στραμμένοι προς τον «καλό» και μορφωμένο εξωγήινο, που θα έλθει να καθοδηγήσει το ανθρώπινο γένος. Η έντονη, όμως, α­ναμονή του ερχομού του, κάνει πολλούς να νομίζουν και ότι τον βλέπουν ή ότι βλέπουν τα οχήματά του. Οι πα­ραισθήσεις και οι ψευδαισθήσεις, ως γνωστόν, δίνουν και παίρνουν σε περιόδους αναμονής. Πολλές, λοιπόν από τις σχετικές αναφορές έχουν σαν αφετηρία την ψυχολογική και μόνο προδιάθεση των «θεατών», χωρίς να υπάρχει εξωγήινη αφορμή, ένα διαστημόπλοιο π.χ. Αυτή είναι η ψυχολογική ερμηνεία.

Μ Μ: Και οι άλλες;

Και άλλη κακοπιστία

π Ι: Δεύτερη ερμηνεία είναι η επιστημονική. Πριν όμως, μπούμε σ’ αυτήν, θέλω να τονίσω κάτι. Στην Ελ­λάδα έχουν μεταφρασθεί γύρω στα δέκα βιβλία του Νταίνικεν, ο οποίος ισχυρίζεται ότι, πολλές φορές στο παρελθόν έχουν επισκεφθεί τη γη εξωγήινοι. Όλα τα ανεξήγητα του παρελθόντος τα ερμηνεύει με την προ­σφυγή στους εξωγήινους. Λοιπόν, για να συνεχίζει ο εκδότης μετά το πρώτο, δεύτερο, τρίτο κ.λπ. βιβλίο να φθάνει στο δέκατο, αυτό σημαίνει ότι έχουν κυκλοφορία τα βιβλία αυτά. Το στοιχείο, τώρα, το οποίο θέλω να το­νίσω είναι το εξής: Αναφέρεται στην Αγ. Γραφή ότι ο Θεός εξευτελίζει τους «σοφούς» με την ίδια τη «σο­φία» τους, την «εξυπνάδα» τους (Α' Κορινθίους Γ' 19). Εδώ, ειδικότερα, πιάνονται στην παγίδα όσοι απομακρύνθη­καν από την Εκκλησία λέγοντας ότι το έκαναν αυτό, ε­πειδή, δήθεν, δεν αντιμετωπίζει επιστημονικά τα διάφο­ρα θέματα, ή —πολύ περισσότερο— διότι η επιστήμη έχει αποδείξει, όπως ισχυρίζονται, ότι ορισμένες θέ­σεις της Εκκλησίας είναι λανθασμένες. Έρχεσαι, τώρα, εσύ και τους δίνεις, συγκεκριμένα για το θέμα των εξω­γήινων, τις επιστημονικές εξηγήσεις και βλέπεις ότι κλωτσάνε, δυσφορούν. Γιατί, όμως, να συμβαίνει αυτό, εφόσον η αφορμή, όπως λένε, της εξόδου των από την Εκκλησία ήταν η επιστήμη; Υποτίθεται ότι εμπιστεύ­ονται τουλάχιστον την επιστήμη! Ή μήπως όχι και έ­χουμε απλώς να κάνουμε με «προφάσεις εν αμαρτίαις»; Και αυτό είναι η πραγματικότητα, βέβαια· δεν απομα­κρύνθηκαν για επιστημονικούς λόγους. Αν έφευγαν λόγω επιστήμης, θα τη χρησιμοποιούσαν παντού και όχι όπου τους συμφέρει. Εδώ π.χ. απορρίπτουν τις επιστημονικές εξηγήσεις, μόνο και μόνο επειδή θέλουν να πιστεύουν στην ύπαρξη των εξωγήινων.

Επιστημονική ερμηνεία

Ας δούμε, τώρα, τι προσφέρει η επιστημονική προ­σέγγιση στο υπό συζήτηση θέμα. Υπάρχουν τεράστιες γραμμές χαραγμένες στη Νάζκα του Περού. Ο Νταί­νικεν ισχυρίζεται ότι χρησίμευαν σαν οδηγοί η διάδρο­μοι προσγειώσεως απογειώσεως στους αστροναύτες της αρχαίας εποχής. Ο γνωστός, όμως, αστρονόμος Κάρλ Σαγκάν σχολιάζει πολύ σωστά: «Είναι σίγουρο ότι δεν υπάρχει έλλογη ζωή στο ηλιακό μας σύστημα. Για να έχουν προσγειωθεί εξωγήινοι πρέπει να ήρθαν από μα­κρύτερες αποστάσεις. Πρέπει να έχουν αναπτύξει, λοι­πόν, πολύ υψηλή τεχνολογία. Ένας πολιτισμός, όμως, ο οποίος έχει τόσο ανεπτυγμένο επιστημονικό επίπεδο, ώστε να διασχίζει ηλιακά συστήματα με προορισμό τη γη, δεν χρειαζόταν τις αερογραμμές της Νάζκα για τα διαστημόπλοια του» (το επιχείρημα του, στο Ανεξήγητο, 1982, σ. 127). Η σκέψη του Σαγκάν, όπως βλέπουμε, είναι επιστημονικότατη.

Θα πρέπει πάντως να αναφέρουμε και το εξής: Ο Νταίνικεν προσπάθησε κάποτε να παραπλανήσει τον Κόλιν Ουίλσον λέγοντας πως δεν ισχυρίσθηκε ότι οι εξωγήινοι κατασκεύασαν τις γραμμές της Νάζκα. Ο Ου­ίλσον, όμως, τον αποστόμωσε, δείχνοντας τη θέση αυ­τή σ' ένα από τα βιβλία του: «Κοντά στη σημερινή πο­λίχνη Νάζκα προσγειώθηκαν κάποτε πάνω στην ακατοίκητη πεδιάδα ξένες "ευφυΐες" και κατασκεύασαν ένα αυτοσχέδιο αεροδρόμιο για τα διαστημικά τους οχήματα» (Επιστροφή στ' άστρα, σ. 174. Η προσπάθεια παραπλανήσεως υπάρχει στο Ανεξήγητο, 1982, σ. 13-15).

Πολλοί, επίσης, επικαλούνται βραχογραφίες από το Τασίλι της Σαχάρας ή από την Αυστραλία, που παρου­σιάζουν μορφές οι οποίες έχουν κεραίες στα κεφάλια τους και διακηρύσσουν ότι πρόκειται για κράνη εξω­γήινων, ισχυριζόμενοι ότι τα είχαν δει οι κάτοικοι των περιοχών εκείνων και τα ζωγράφισαν. Οι επιστήμονες όμως, αποφαίνονται ότι είναι ανόητη η εξήγηση αυτή διότι, όπως είπαμε, για να έχουν έλθει από τόσο μακρινή απόσταση θα ήσαν πολύ εξελιγμένης επιστημονικής στάθμης και δεν θα χρειάζονταν να έχουν κεραίες, τις οποίες δεν είχαν ούτε οι αστροναύτες της γης της επιστημονικής στάθμης του αιώνα μας, η οποία βρίσκε­ται ασφαλώς στα σπάργανα ακόμα. ουτε ο Νήλ Άρμστρονγκ, ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε στη σελήνη, είχε τέτοιες κεραίες στο κράνος του σκαφάνδρου του.

Ύπαρξη Θεού, ύπαρξη εξωγήινων

Ας έλθουμε τώρα σε μια άλλη επιστημονική προσέγ­γιση. Οι θιασώτες των εξωγήινων βλέπουν πράγματα τα οποία υπερβαίνουν, κατά την άποψή τους, τις ικανό­τητες των προγενεστέρων ανθρώπων, π.χ. τη γνωστική ικανότητά τους ή την ικανότητα να κατασκευάζουν κο­λοσσιαία μνημεία όπως οι Πυραμίδες της Αιγύπτου ή ο­τιδήποτε ανάλογο δημιούργημα του παρελθόντος. Ι­σχυρίζονται, λοιπόν, ότι αυτά τα επιτεύγματα δεν θα μπορούσαν να αποδοθούν στους ανθρώπους με το χα­μηλό διανοητικό επίπεδο. Άρα τις γνώσεις και τα μέσα που χρειάζονταν για τις κατασκευές αυτές τα είχαν από εξωγήινους.

Μ Μ: Είχαν πάρει τα σχέδια από το διάστημα, μ' άλλα λόγια.

π Ι: Ναι. Ερχόμαστε εμείς τώρα και βγάζουμε το εξής επιχείρημα υπέρ της Χριστιανικής Απολογητικής: Η γη μας —η οποία είναι και πολύ δυσκολότερο να κα­τασκευασθεί και πολύ ευρύτερη από τα επ’ αυτής κτί­σματα, όπως οι Πυραμίδες— δεν πρέπει, σύμφωνα με τη λογική των θιασωτών των εξωγήινων, να οφείλεται κι αυτή σε κάποιον; Εφόσον οι Πυραμίδες δεν οφεί­λονται στους ανθρώπους, αλλά σε κάποιους εξωγή­ινους ευφυέστερους από τους ανθρώπους, δεν πρέπει και η γη πάνω στην οποία υπάρχουν οι Πυραμίδες να οφείλεται σε μια Διάνοια...

Μ Μ: Σε μια «άλλη» Δύναμη...

π Ι: ...η οποία θα είναι απείρως εξυπνότερη...

Μ Μ: Και ισχυρότερη.

π Ι: Βεβαίως· και ισχυρότερη από τον άνθρωπο; Μ Μ: Λογικά, ναι!

π Ι: Βλέπουμε, λοιπόν, ότι οι άθεοι θιασώτες των εξωγήινων έχουν πέσει σε λογική παγίδα. Οτιδήποτε απαντήσουν στο δεύτερο ερώτημα, είναι αναγκασμένοι να δεχθούν και για το πρώτο, για τους εξωγήινους δη­λαδή. Αν πουν π.χ. ότι δεν ξέρουν ποιος κατασκεύασε τον κόσμο, θα πρέπει να πουν το ίδιο και για τις Πυρα­μίδες, ότι δηλαδή αγνοούν τον κατασκευαστή και όχι να κόπτονται να τις αποδίδουν σε εξωγήινους ισχυρό­τερους και εξυπνότερους από τον άνθρωπο. Διότι είναι παράλογο να δέχονται αιτία για τις γνώσεις του παρελ­θόντος και τις επί γης κατασκευές και να μη δέχονται αιτία για τον κόσμο, ο οποίος είναι περιέχον και άρα δυ­σκολότερο από τα περιεχόμενα να κατασκευασθεί. Ας πούμε εδώ ένα σχετικό ανέκδοτο:

Κάποτε ένας πιστός αστρονόμος είχε ένα φίλο ά­πιστο που διαρκώς του έλεγε ότι όλα έγιναν μόνα των. Κάθεται, λοιπόν, κι αυτός και κατασκευάζει κάτι σαν το ηλιακό σύστημα και στο οποίο με διαφόρους μηχανι­σμούς περιστρέφονταν γύρω από τον Ήλιο η γη και οι άλλοι πλανήτες, και το τοποθέτησε στο σπίτι του πάνω σ' ένα τραπέζι.

Όταν το είδε ο άπιστος, είπε με έκπληξη και θαυμα­σμό:

—Τι ωραίο που είναι! Ποιος το έφτιαξε; —Κανείς!, του απαντά ο αστρονόμος. Μόνο του έγι­νε!

—Μη με πειράζεις, του λέει. Πες μου ποιος το έκανε!

—Μόνο του έγινε, σου λέω! Δεν με πιστεύεις; —Για τρελλό με περνάς; Πως να πιστέψω ότι έγινε μόνο του;

— Ώστε δεν πιστεύεις ότι αυτό το μηχάνημα έγινε μόνο του. Τότε πως επιμένεις με πείσμα ότι ολόκληρη αυτή η δημιουργία έγινε χωρίς το Θεό;

Αμφιβολία και βεβαιότητα

Ας επανέλθουμε, όμως, αναφέροντας και κάτι άλλο: Πέστε ότι έχουμε μπροστά μας ένα παληό χειρόγραφο με μικρογράμματη γραφή. Κάπου είναι φθαρμένο το χει­ρόγραφο, και εκεί υπάρχει ένα γράμμα και αμφιβάλλουμε αν αυτό είναι λ.χ. «α» η «ο». Δεν μπορούμε να πούμε ότι επειδή έχουμε αμφιβολία πως είναι «α», αυτό σημαί­νει «ντέ και καλά» ότι είναι «ο», γιατί κάλλιστα μπορεί να είναι και «ρ» ή «σ» ή «δ» ή «β», διότι όλ' αυτά μοιά­ζουν με το «α». Η αμφιβολία, λοιπόν, για μια θέση, μια άποψη, δεν σημαίνει απόδειξη άλλης αντίθετης ή παρα­πλήσιας μ' αυτήν. Το ότι έχουμε αμφιβολίες η άγνοια για την πηγή πολλών γνώσεων των περασμένων γενεών καθώς και για τις κατασκευαστικές ικανότητες τους, δεν σημαίνει κατ' ανάγκην ότι οι γνώσεις ή οι ικανότη­τες πρέπει ν' αποδοθούν σε εξωγήινους, διότι μπορεί με βάση μεταγενέστερα στοιχεία η αρχική αμφιβολία ως προς την απόδοση στους γήινους να δώσει τη θέση της στη βεβαιότητα.

Ντόγκον και Σείριοι

Ερχόμαστε τώρα να δούμε ένα σχετικό παράδειγμα, πολύ σπουδαίο, το οποίο έχει δώσει πάλι ο Σαγκάν. Υ­πάρχει μια φυλή πρωτόγονων στο Μάλι της Δυτ. Αφρι­κής, οι Ντόγκον. Στη δεκαετία του 1930 οι Ντόγκον ήξε­ραν πολλά επιστημονικά στοιχεία για ένα διπλό αστέρι που υπάρχει στο διάστημα, τους Σείριο Α και Σείριο Β. Τη διδασκαλία αυτών των στοιχείων στους Ντόγκον οι θιασώτες των U.F.O. Την αποδίδουν σε εξωγήινους, δι­ότι οι Ντόγκον δεν είχαν τηλεσκόπιο, επομένως δεν μπορούσαν χωρίς αυτό, να δουν πως είναι ο Σείριος Α και ο Σείριος Β, αν είναι μεγαλύτερος ο Α από τον Β ή πόσο μεγαλύτερος είναι κ.λπ.. Λοιπόν, για να έχουν αυ­τές τις γνώσεις, τις έμαθαν από εξωγήινους!

Πως προσεγγίζει, όμως, το θέμα επιστημονικά ο Κάρλ Σαγκάν; Λέει το εξής: Η γήινη επιστήμη ήξερε για το Σείριο Α και το Σείριο Β ήδη από το 19ο αιώνα. Δεν αρκεί, όμως, αυτό. Έχουμε κι άλλα στοιχεία για την υπόθεση αυτή. Ήδη τη δεκαετία του 1920 ήταν πολύ με­γάλη η επιστημονική διαμάχη σχετικά με τον διπλό αυτό αστέρα. Αποτελούσε θέμα και των εφημερίδων ακόμα. Το Μάλι στο οποίο κατοικούν οι Ντόγκον, ήταν τότε γαλλική αποικία. Φυσικό ήταν, όταν έρχονταν σε επαφή οι Γάλλοι με τους Ντόγκον να συζητούν μαζί τους διά­φορα θέματα. Πάμε εμείς, ας πούμε, εκδρομή σε κάποιο χωριό. Καθόμαστε, συζητάμε με τους χωρικούς, μας λέ­νε αυτοί κάτι από την παράδοση τους, τους λέμε εμείς κάτι από τα της πόλεως κ.λπ.. Φυσικό είναι την εποχή εκείνη, τη δεκαετία του '20 που ήταν θέμα καθημερινής συζητήσεως στη Γαλλία, όπως είπαμε, το θέμα των Σειριών, να μεταφέρουν στους Ντόγκον οι Γάλλοι άποικοι μερικά στοιχεία σχετικά μ' αυτούς. Γνωρίζουμε ότι, όσο πιο αμόρφωτος είναι κάποιος, τόσο πιο ισχυρή μνή­μη έχει και αφομοιώνει πολύ εύκολα πράγματα, τα οποία δεν μπορεί να αφομοιώσει με τόση ευκολία ένας μορ­φωμένος. Φυσικό, λοιπόν, είναι με το πες πες οι Ντόγ­κον να αφομοίωσαν στην παράδοση τους τα στοιχεία τα οποία είχαν μάθει σχετικά με τους Σείριους από τους Γάλλους και να τα παρουσίαζαν εκ των υστέρων, μετά από αρκετά χρόνια, σαν «ξαναζεσταμένο φαγητό». Με την προσέγγιση συνεπώς αυτή του Σαγκάν, δεν υπάρ­χει κανένα εξωγήινο μυστήριο στην υπόθεση των Ντόγ­κον. Πηγή των πληροφοριών τους ήσαν οι γήινοι και όχι οι εξωγήινοι. Η θεώρηση αυτή του Σαγκάν βρίσκεται στο περιοδικό Περισκόπιο της Επιστήμης, Σεπτ. 79, σ’ 4 κ.ε..

Μ Μ: Πραγματικά η θέση του, πάτερ, ήταν πολύ λο­γική.

Επιστημονικές εξηγήσεις

π Ι: Ας μη σπεύδουμε, λοιπόν, να αποδίδουμε τα πά­ντα στους εξωγήινους. Πάρα πολλές από τις αναφορές για U.F.O. Έχουν ως αφορμή επιστημονικά επιτεύγματα ή φυσικά φαινόμενα: νέους τύπους αεροπλάνων, μετε­ωρολογικά αερόστατα, χαρταετούς, δορυφόρους, προ­βολείς, φώτα αναζητήσεων, μετεωρίτες, σχηματισμούς από σύννεφα, αντικατοπτρισμούς, κομήτες, το πολικό σέλας, σμήνη εντόμων κλπ..

Δαιμονολογική ερμηνεία

Μ Μ: Ωραία! Νομίζω, όμως, ότι είναι καιρός να πε­ράσουμε και σε άλλες εξηγήσεις. Ποια έχει σειρά μετά την ψυχολογική και την καθαρά επιστημονική;

π Ι: Τώρα πλέον μπαίνουμε σε καθαρώς θεολογικά χωράφια, στη δαιμονολογική θεώρηση του θέματος, την οποία δεν προσκομίζουμε μόνο εμείς οι Χριστιανοί, άλ­λα και ερευνητές, θιασώτες των εξωγήινων. Έχουν φθάσει ερευνητές διαφόρων συλλόγων U.F.O. Στο εξω­τερικό, να αποδίδουν τη φημολογία γι’ αυτά, σε απόκρυφες διάνοιες ή σκοτεινές δυνάμεις οι οποίες την χρη­σιμοποιούν για να περάσουν διάφορα μηνύματα ή «πιστεύω» στον κόσμο (Ανεξήγητο, 1982, σ. 1432).

Απεσταλμένοι του Θεού;

Μ Μ: Να σάς διακόψω και να θέσω υπόψη σας την έξης ερώτηση την οποία υποβάλλουν πολλοί: Μήπως οι εξωγήινοι είναι «απεσταλμένοι» του Θεού; Ισχυρίζον­ται αρκετοί...

π Ι: Μα το κυριότερο είναι ότι δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά η ύπαρξη εξωγήινων. Από τις αναφορές εξάλλου περί εξωγήινων, φαίνεται ολοκάθαρα η αντιχριστιανική τοποθέτηση των υποτιθέμενων αυτών επι­σκεπτών.

Να μερικά τέτοια παραδείγματα: Ο Νούναν, που ί­δρυσε την «Οικογένεια του ενός Κόσμου» και που, ό­πως ισχυρίζεται, βρίσκεται σ' επαφή με εξωγήινους, υ­ποστηρίζει ότι «με τη βοήθεια των εξωγήινων η Οικογένεια του ενός Κόσμου θα διακυβερνήσει τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Έθνη, αλλά μόνο αφού όλοι όσοι πι­στεύουν στο Χριστιανισμό εξαλειφθούν»(Ανεξήγητο, 1982, σ. 1370).

Επίσης η Μάριαν Κήτς, άλλη θιασώτις των εξωγή­ινων, λέει ότι βρίσκεται σ' επαφή «με κάποιον Σανάντα από τον Κλάριον, που υποστήριζε ότι ήταν ο Χριστός σε μια παληότερη εποχή» —σοβαρό αντιχριστιανικό στοι­χείο (Ανεξήγητο, 1982, ο. 1434).

Τέλος, από «αναφορά των εξωγήινων Πλειάδιων»: «Η δύναμη του Θεού είναι απλά η δύναμη της δημιουρ­γίας... Ούτε είναι σύμφωνο με την αλήθεια ότι οι αδελ­φοί και οι αδελφές μας έρχονται από άλλα μέρη του χώ­ρου εκ μέρους ενός Θεού» (Ανεξήγητο, 1982, σ. 1188) κ.λπ..

Τι απεσταλμένοι, λοιπόν, του Θεού θα μπορούσαν να είναι αυτοί οι εξωγήινοι, αν βέβαια δεχθούμε την ύπαρξη και την εμφάνισή τους; Να τονίσουμε επίσης ότι οι απεσταλμένοι του Θεού ποτέ δεν ενεργούν με μια διάθεση εφφέ, διάθεση επιδείξεως, όπως συμβαίνει σ’ όλες σχεδόν τις «εμφανίσεις» των εξωγήινων. Τι σχέ­ση μπορούν να έχουν συνεπώς αυτοί με τους απεσταλμένους του Θεού; Καμμία!

Σατανάς

Ας επανέλθουμε, όμως, στη δαιμονολογική θεώρη­ση κι ας αναφέρουμε μια βασική θέση της Αγ. Γραφής, ως προς το Διάβολο. Μετά την πτώση του από τις αγγε­λικές δυνάμεις στις οποίες άνηκε εκ της δημιουργίας, περιπολεύει στο χώρο γύρω από τη γη, στην ατμόσφαι­ρα και πάνω στη γη. Προσπαθεί δε να αγρεύει ψυχές για την Κόλαση. Ο Μέγας Αθανάσιος σημειώνει ότι ο Σατανάς «περιπλανάται εδώ κάτω, μέσα στον αέρα, όπου —εξουσιάζοντας τους δαίμονες που είναι μαζί του, μια και μοιάζουν στην ανυπακοή (προς το Θεό)— προκαλεί με τη βοήθεια τους φαντασίες σ' εκείνους που εξαπατούνται»(Περί της ενανθρωπήσεως του Λόγου, 25). Έχουμε πολλές αναφορές από βίους Αγίων, στις οποίες υπάρχουν περιστατικά παράλληλα με εκείνα των αναφορών για την εμφάνιση εξωγήινων.

Αγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Λέει ο άγ. Συμεών ο Νέος Θεολόγος, με τη γλώσσα της εποχής της Τουρκοκρατίας κατά μετάφραση: «Πλήν το να βλέπη εις τον ουρανόν (ο άνθρωπος), πολλά ολί­γοις φοραίς πρέπει να το κάνη δια τον φόβον των πο­νηρών πνευμάτων οπού κατοικούν εις τον αέρα, και δια τούτο ονομάζονται εναέρια πνεύματα, τα οποία προξε­νούν πολλαίς και διάφοραις πλάναις εις τον αέρα και πρέπει να προσέχωμεν... Οποίος ασηκώνει τα μάτια του και τον νουν του εις τον ουρανόν, και θέλει να φαντά­ζεται κάποια νοητά, αυτός φαντασίας βλέπει και ψεύτικα πράγματα, και όχι αληθινά, με το να είναι ακάθαρτος η καρδία του» (Pg 120,709). Ο Διάβολος, λοιπόν, μπορεί να επιδράσει σε κάποιον ο οποίος έχει βρώμικη από τα πάθη καρδιά. Σ' έναν άγιο, όμως, σ' έναν άνθρωπο ο οποίος καθαίρεται με τα Μυστήρια της Εκκλησίας, δεν μπορεί να επιδράσει και δεν μπορεί να έχει τέτοια αποτελέσματα.

Ν' αναφέρουμε τώρα ορισμένα περιστατικά από τους βίους των Αγίων της Εκκλησίας, τα οποία είναι παράλληλα με τις θεάσεις εξωγήινων η U.F.O. από τους συγχρόνους μας.

π. Δανιήλ Κατουνακιώτης

Έχουμε καταρχάς κάτι από τον αιώνα μας. Κάποτε ε­πισκέφθηκε τον π. Δανιήλ τον Κατουνακιώτη ένας που είχε βλαμμένα τα μάτια. Ο π. Δανιήλ τον ρώτησε σχετι­κά και αυτός του είπε: «Δεν θέλω σοι κρύψει τίποτε. Οι οφθαλμοί μου έπαθον καθότι ήμην υποχρεωμένος, κατά το μεσημέριον... Και κατ' εξοχήν το καλοκαίριον, να ίσταμαι δύο ώρας ασκαρδαμυκτί (=ατενίζοντας με ορθάνοικτα μάτια) προς τον ήλιον. Εκείθεν εξήρχοντο θεωρίαι (=εικόνες) χιλιάδων αγγέλων και αφ' όλα τα τάγματα των Αγίων ... Καίτοι ησθανόμην μεγάλους πόνους εις τους οφθαλμούς... Εγώ δεν τα εψήφουν (=υπολόγιζα) αυτά, διότι ούτως με επρόσταξεν ο Άγγελος» (Αγγελικός Βίος, σ. 149). Καταλαβαίνουμε, ασφαλώς, ποιος «Άγγελος» υπέδειξε αυτά τα πράγματα και τι στην πραγματικότητα έβλεπε ο άνθρωπος αυτός.

Αγιος Μαρτίνος

Δεύτερο περιστατικό: Στο Βίο του Αγ. Μαρτίνου (Δε' αι.), που ή­ταν Επίσκοπος στη σημερινή Tours της Γαλλίας, αναφέρεται ένας μονα­χός Ανατόλιος, ο οποίος δεν έκανε υπακοή στο Γέροντα του και τον πλάνεψε ο Διάβολος. «Άγγελοι» συμφώνησαν κάποτε να του δώσουν ένα λαμπρό ουράνιο ένδυμα με σκο­πό να πείσουν τους άλλους για την αγιότητά του. Μια νύχτα ακούσθηκε μέσα στο μοναστήρι ισχυρός θόρυ­βος, ενώ το κελλί του Ανατολίου γέμισε φως. Σε λίγο βγήκε έξω ο μοναχός αυτός φορώντας το «ουράνιο ένδυμα». Οι μοναχοί το ψηλάφησαν, αλλά δεν μπόρε­σαν να εξακριβώσουν τι ύφασμα ήταν. Ο Γέροντάς του θέλησε το επόμενο πρωί να οδηγήσει τον Ανατόλιο στον άγ. Μαρτίνο για ν' αποφανθεί αυτός αν ήταν πλά­νη του Διαβόλου. Ο νεαρός, όμως, αρνήθηκε κι όταν οι άλλοι πήγαν να τον οδηγήσουν παρά τη θέλησή του, έμειναν με ανοικτό το στόμα: το ένδυμα εξαφανίσθηκε. Ο Διάβολος δεν μπορούσε να εξαπατήσει και τον άγ. Μαρτίνο, γι’ αυτό εξαφάνισε τα «πειστήρια». Η ιστορία αυτή αναγράφεται από τον π. Σεραφείμ Ρόουζ στο Orthodoxy and the Religion of the Future, σ. 134.

Αγιος Βενέδικτος

Και τώρα ένα περιστατικό από το Βίο του Αγ. Βενεδίκτου: Καθώς οι μοναχοί έκτιζαν το μοναστήρι χρειάσθηκε να απομακρύνουν ένα τερά­στιο βράχο. Παρόλες, όμως, τις προσπάθειες τους δεν τα κατάφερναν. υποψιάσθηκαν τότε ότι τους εμπόδιζε ο Διά­βολος για να μην έλθει σε πέρας ο θεάρεστος σκοπός τους. Πήγαν στον άγ. Βενέδικτο και του ζήτησαν βοήθεια. Πράγματι μετά το σταύ­ρωμα του βράχου από αυτόν, τον σήκωσαν σαν πού­πουλο. Στη συνέχεια, σκάβοντας μέσα στην κοιλότητα του βράχου, βρήκαν ένα χάλκινο είδωλο και, επειδή ήθε­λαν να συνεχίσουν την εργασία, το πέταξαν σε μια γω­νιά του μαγειρείου. Καθώς έπεσε το είδωλο, το έζωσαν τεράστιες φλόγες. Προσπάθησαν να σβήσουν τη φωτιά˙ μάταιος ο κόπος. Κατέφυγαν και πάλι στον άγ. Βενέδικτο και αυτός, «διαπιστώνοντας πως αυτή η φωτιά για τα μάτια των αδελφών υπήρχε, για τα δικά του, όμως, όχι, αμέσως έκλινε την κεφαλή του σε προσευχή και τους αδελφούς, τους οποίους βρήκε να εμπαίζονται με τη φανταστική φωτιά, έκανε να έρθουν στα καλά τους κι αυτοί και τα μάτια τους. Έτσι άρχισαν να αντικρύζουν πως το κτίριο εκείνο του μαγειρείου στεκόταν άθικτο, και να μη βλέπουν πια τις φλόγες που είχε πλά­σει ο αρχέκακος εχθρός», ο Διάβολος δηλαδή (Βίοι ά­γνωστων ασκητών, σ. 120). Βλέπουμε, λοιπόν, στο πε­ριστατικό αυτό να επιδρά ο Διάβολος στο αισθητήριο της οράσεως και να δημιουργεί την εντύπωση φωτει­νών φαινομένων, τα οποία, ως γνωστόν, αφθονούν στις αναφορές για U.F.O.

Αγιος Νείλος του Σόρσκυ

Να αναφέρουμε στη συνέχεια ένα περιστατικό από την Ορθόδοξη Ρωσία, όπου στη σκήτη του Αγ. Νείλου του Σόρσκυ, μετά το θάνατο του, ζούσε κάποιος μονα­χός Αδάμ με το γυιό του. Μια μέρα ο Αδάμ έστειλε το μικρό σε κάποια εργασία. Καθώς το παιδί βρισκόταν στο δρόμο εμφανίσθηκε ξαφνικά ένας παράξενος άνθρωπος, το άρπαξε και το μετέφερε, σαν να 'ταν στον αέρα, στην κατοικία του μέσα σ' ένα πυκνό δάσος. Εν τω με­ταξύ ο πατέρας του περίμενε, περίμενε... Τίποτε. Ανα­κοίνωσε στους άλλους μοναχούς την εξαφάνιση και άρχισαν όλοι μαζί να ψάχνουν. Φυσικά δεν βρήκαν τίπο­τε. Κατέφυγαν τότε στη λάρνακα του Αγ. Νείλου και τον παρεκάλεσαν να βρει το παιδί. Εκείνη τη στιγμή έφθασε σε βοήθεια του παιδιού ο άγιος —όπως ανέφερε εκ των υστέρων το ίδιο—: κτύπησε το παράθυρο με το ραβδί του, το κτίριο σείσθηκε και όλα τα ακάθαρτα πνεύματα έπεσαν κατά γης. Τότε ο άγιος φώναξε: Άθλια και ακάθαρτα πνεύματα, να πάτε και ν' αφήσετε το παιδί εκεί απ’ όπου το πήρατε! Τα ακάθαρτα πνεύματα είπαν τότε σ' αυτό το πνεύμα που είχε αρπάξει το παιδί να εκτε­λέσει την εντολή του Αγίου. Τότε ο ίδιος παράξενος άνθρωπος πήρε το παιδί και το μετέφερε στη σκήτη (Θηβαΐδα του Βορρά, σ. 130). Βλέπουμε στην αφήγηση αυτή να εναλλάσσονται για το ίδιο πρόσωπο οι όροι άνθρωπος και πνεύμα (=δαιμόνιο), μια και το δεύτερο έ­παιρνε ανθρώπινη μορφή. Και στις αφηγήσεις, όμως, θεάσεως εξωγήινων, κατά βάση εμφανίζονται αυτοί ανθρωπόμορφοι. Κάλλιστα, βέβαια, τα ακάθαρτα πνεύ­ματα μπορούν να πάρουν —και ασφαλώς πολλές φορές παίρνουν— μορφές εξωγήινων για να επιτύχουν τον τε­λικό στόχο τους: να αρπάξουν ανθρώπους για την Κόλαση.

Εξωγήινοι οι άγιοι;

Μ Μ: Έχουμε, λοιπόν, και τη δαιμονολογική εξήγηση των U.F.O. Και των εξωγήινων. Ότι τα δαιμόνια μπο­ρούν κάλλιστα, και ασφαλώς το κάνουν, να επιδρούν στην όραση και να εμφανίζουν διαστημικά οχήματα ή να παίρνουν τη μορφή εξωγήινων. Πριν προχωρήσουμε, θα ήθελα να σάς ρωτήσω το εξής: Τι έχουμε να πούμε για τον Προφήτη Ηλία καθώς και για το Μωυσή; Διότι δεν είναι λίγοι αυτοί που τους θέλουν... Εξωγήινους!

π Ι: Πράγματι, ισχυρίζονται πολλοί ότι μερικοί από τους Αγίους της Εκκλησίας μας, όπως οι δύο τους οποίους ανέφερες, ήταν εξωγήινοι ή είχαν σχέση με εξωγήινους. Με την άποψη αυτή μπορεί να επηρεασθεί αρνητικά κάποιος Χριστιανός και να χάσει την εμπιστοσύνη του προς τους Αγίους, να μην καταφεύγει πλέ­ον σ' αυτούς — μια και τα θαύματα τους δεν είναι θαύ­ματα, αλλά απλά επιτεύγματα πιο εξελιγμένων από μας εξωγήινων—, και άντε να τους βρεις αυτούς μετά να σε βοηθήσουν!...

Προφήτης Ηλίας και εξωγήινοι

Θα χαράξω μερικές αδρές πινελιές, σαν απάντηση στην πρόκληση αυτή των άθεων. Και πρώτα - πρώτα για τον Προφήτη Ηλία. Θυμόμαστε το περιστατικό στο Καρμήλιο όρος με τους Ιερείς του Βάαλ που τον πα­ρακαλούσαν να ρίξει φωτιά και να κάψει τα σφάγια και δεν έγινε τίποτε. Στη συνέχεια, ο Προφήτης Ηλίας προσευχήθηκε κι αμέσως ο Θεός έρριξε φωτιά κι έκαψε και τα σφάγια και τα ξύλα (Γ' Βασ. Κεφ. Ιη'). Λοιπόν, τι ερμηνεία δίνει το βιβλίο του Γερμανού Πέτερ Κράσσα «Οι θεοί ήρθαν από τ' άστρα»; Δεν δέχεται, βέβαια, την ύπαρξη Θεού, αλλά εξωγήινων, τους οποίους θεοποίη­σαν οι άνθρωποι. Λέει το εξής: «Είχε φροντίσει ο Ηλί­ας. Πιθανόν να είχε στην κατοχή του μια συσκευή, που θα του επέτρεπε να επικοινωνήσει στη στιγμή με τους συντρόφους του στο διαστημόπλοιο. ένα σύνθημα θα αρκούσε για να ρίξουν τη φωτιά από τον "ουρανό"»!(σ. 125). Και μετά από δύο σελίδες «ξεφουρνίζει» μια δεύτερη «σοφία»: «Τη φωτιά από τον ουρανό την προκάλεσε ο Ηλίας πιθανόν με τη βοήθεια ε­νός κυρτού φακού (!), με τον οποίο συγκέντρωσε τις ηλιακές ακτίνες πάνω στο βωμό και έβαλε φω­τιά».

Μ Μ: Ο,τι έκανε και ο Αρχιμήδης, όπως λένε, που έκαψε το στόλο.

π Ι: Ναι. Και να το αναφέρει αυτό μετά από τετρα­κόσιες σελίδες, θα 'λεγε κανένας ότι είχε ξεχάσει αυτά τα οποία έγραψε προηγουμένως. Αλλά να το λέει μετά από δύο (2) σελίδες!... Βλέπουμε δηλαδή δύο διαφορετι­κές ερμηνείες, αναπόδεικτες και οι δύο, με διαφορά δύο σελίδων! Ανόητα πράγματα... Και εκτός τούτου —εφόσον οι θιασώτες των εξωγήινων θέλουν να «βρίσκουν» τέτοιους και... μέσα στην Αγ. Γραφή «στηριζόμενοι» σ’ αυτήν—, γιατί επικαλούνται αυτό το επιχείρημα (ηλιακές ακτίνες με φακό) υπέρ των θέσεων τους παραβλέποντας αυτό το οποίο τονίζει το ίδιο το θεόπνευστο κείμενο, ότι την ώρα της εξ ουρανού φω­τιάς ήταν περασμένο δειλινό; (Γ' Βασ. Ιη' 29). Συνεπώς δεν υπήρχαν ηλιακές ακτίνες για εστίαση και πρόκληση φωτιάς! Αλλά μ' αυτές τις «λεπτομέρειες» θ' ασχο­λούνται τώρα;

Μωυσής και εξωγήινοι

Ιδού τώρα κι ένα άλλο ανόητο πράγμα. Θυμόμαστε από την Π. Διαθήκη τον αγώνα τον οποίο έκαναν οι Ισραηλίτες εναντίον των Αμαληκιτών. Στεκόταν ο Προ­φήτης Μωυσής με υψωμένα τα χέρια του, ούτως ώστε με το σώμα του να σχηματίζει το σχήμα του Σταυρού και όταν είχε σηκωμένα τα χέρια του νικούσαν οι Ισραηλίτες, ενώ όταν κατέβαιναν τα χέρια του από την κό­πωση νικούσαν οι Αμαληκίτες. Έφθασαν τότε ο Ααρών και ο Ωρ και του υποβάσταζαν τα χέρια για να είναι συ­νέχεια σηκωμένα, και έτσι νικήθηκαν τελείως οι Αμαληκίτες. Λέει, λοιπόν, ο Νταίνικεν: Τι είναι αυτά τα οποία μας λέει η Αγ. Γραφή; Αυτά είναι ανοησίες. Απλώς κρατούσε μια συσκευή ακτίνων Laser ο Προ­φήτης Μωυσής και την έστρεφε προς τους Αμαληκίτες —τώρα πως γίνεται σε μάχη σώμα προς σώμα να στρέ­φεις τέτοια συσκευή εναντίον ορισμένης φυλής, αυτό μόνο το μυαλό του Νταίνικεν μπορεί να το καταλάβει· τέλος πάντων—, έστρεφε, λοιπόν, τη συσκευή ενα­ντίον των Αμαληκιτών, οπότε νικούσαν οι Ισραηλίτες. Όταν, όμως, κουραζόταν, κατέβαζε τα χέρια του και σ' εκείνο το χρονικό διάστημα νικούσαν οι Αμαληκίτες (σπορά στο Διάστημα, σ. 218, 219). Έλεγε, τώρα, σχετικά μ' αυτό, ο μακαριστός π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος: Να έχει φθάσει ο Μωυσής σε τέτοιο υψηλό επίπεδο επιστημονικής προόδου, να έχει συσκευή Laser, την οποία δεν κατασκευάσαμε εμείς παρά στον αιώνα μας και δεν θα μπορούσε να σκεφθεί να βάλει ένα μι­κρό τραπέζι να στήσει ε­πάνω τη συ­σκευή για να μην κουράζο­νται τα χέρια του; Είναι, δηλαδή, στοιχειώδη πράγματα, τα οποία δεν καταλαβαίνουν δυστυχώς οι περισσότεροι από αυτούς που διαβάζουν τέτοια κείμενα και κλονίζεται η πίστη τους. Να κρατάει συσκευή Laser και να μη σκεφθεί να τη στηρίξει σ' ένα βράχο έστω!

Χριστός και εξωγήινοι

Να πούμε και κάτι άλλο: Δεν έχουν σχολιάσει μόνο τον Προφήτη Ηλία και το Μωυσή, αλλά έχουν φθάσει και στον Κύριο. Και κοίταξε την κακουργία και την πα­νουργία του Διαβόλου: Λέει τα αντίθετα προς τη Γραφή. Ενώ η Γραφή ονομάζει π.χ. τον Προφήτη Ηλία «άνθρωπο ομοιοπαθή ημίν» (Ιάκωβος Έ 17), ο Διάβολος μας τον παρουσιάζει εξωγήινο, ενώ, αντίθετα, μολονότι ο ίδιος ο Κύριος αναφέρει για τον εαυτό του ότι «ουδείς αναβέβηκεν εις τον ουρανόν ει μη ο εκ του ουρανού καταβάς, ο Υιός του ανθρώπου» (Ιωάνν. Γ' 13), δηλαδή ότι μόνο ο Ίδιος ανέβηκε στον ουρανό, ο Διάβολος κάνει τα όρ­γανά του, τον Νταίνικεν συγκεκριμένα, να θεωρεί την ιδέα του Χριστού-αστροναύτη σαν την «πιο παράλογη που λέχθηκε μέσα σε 2.000 χρόνια»! (Τα θαύματα, σ. 136). Εξηγούμαι: Ο Κύριος, σύμφωνα με τη Βίβλο, είναι ο μόνος «εξωγήινος» με την έννοια ότι δεν είναι γήινος, απλός δηλαδή άνθρωπος σαν κι εμάς, αλλά και Θεός. Σύμφωνα, λοιπόν, και με τη λογική τους, οι θιασώτες των εξωγήινων θα έπρεπε το παραπάνω χωρίο, καθώς και τα περί της Αναλήψεως του Χριστού μας, να τα ανεμίζουν θριαμβευτικά «υπέρ των θέσεων τους». Α­κριβώς, όμως, επειδή αναφέρει η Βίβλος για την άνοδό Του στον ουρανό, αυτοί λένε το αντίθετο! Λογικότατα τα συμπεράσματα τους! Ε;

Μ Μ: Ταλαίπωρη δηλαδή λογική, που κατήντησες! Και για να συνοψίσουμε, πάτερ Ιωάννη;

Συνολική θεώρηση

π Ι: Θα ερευνούμε πρώτα - πρώτα μήπως οι σχετικές αναφορές εμπερικλείουν απάτες. Αν δεν πρόκειται για απάτες, ερμηνεύονται ψυχολογικά, επιστημονικά ή δαιμονολογικά. Ή υπάρχει περίπτωση σε μια οποιαδήποτε αναφορά για εξωγήινους να συνυπάρχουν οι προσεγγί­σεις αυτές, δηλαδή η ψυχολογική θεώρηση να ενυ­πάρχει στην επιστημονική κ.λπ.. Όπως, υπάρχει περί­πτωση στην τυχόν διαπίστωση υπάρξεως εξωγήινων να εμπλακούν οι παραπάνω θεωρήσεις˙ δηλαδή να υπάρ­χουν πράγματι τα λογικά αυτά όντα και οι άνθρωποι, παραπλανώμενοι, να τα θεωρούν π.χ. Σωτήρες, όπως εί­παμε.

Βίβλος και εξωγήινοι

Αν, τώρα, υπάρχουν εξωγήινοι, δεν δημιουργούν κα­νένα απολύτως πρόβλημα στη Βίβλο. Λένε πολλοί: Α! Θα καταρριφθεί η Βίβλος! Κι όμως, καθόλου δεν καταρ­ρίπτεται! Για τον απλούστατο λόγο ότι επειδή απευθύνεται στον άνθρωπο που κατοικεί στη γη είναι κατ' ανάγκην ανθρωπογεωκεντρική. Και ακριβώς επειδή δεν αφορά τη σωτηρία του ανθρώπου η ύπαρξη των εξω­γήινων, δεν αναφέρει η Βίβλος τίποτε για την ύπαρξή τους, κατά τον ίδιο λόγο για τον οποίο δεν αναφέρει τί­ποτε και για πλήθος άλλων επιστημονικών θεμάτων, π.χ. για τις μαύρες τρύπες. Αλλά και δεν υπάρχει ούτε ένα χωρίο στην Αγ. Γραφή που να αποκλείει την ύπαρξη εξωγήινων. Αν υποτεθεί, τώρα, ότι αποδειχθεί η ύπαρξη εξωγήινων λογικών όντων, τότε, όπως επισημαί­νει ο π. Επιφάνιος, θα τα εντάξουμε στο χωρίο η' 38-39 της προς Ρωμαίους Επιστολής του Αποστόλου Παύλου που λέει ότι τίποτε δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού, ούτε μέλλοντα ούτε τωρινά ούτε ύψωμα ούτε βάθος ούτε Άγγελοι κ.λπ., ούτε οποιαδήποτε τυχόν άλλη δημιουργία («κτίσις τις ετέρα»). Λοιπόν, αν αποδειχθεί η ύπαρξη εξωγήινων, τότε θα τους εντά­ξουμε σ' αυτό το χωρίο και θα πούμε ότι αυτό δεν είναι πλέον ένα σχήμα υπερβολής, αλλά μια πιστοποίηση και της Γραφής για την ύπαρξή τους.

Σωτηρία των εξωγήινων

Ως προς το θέμα, τώρα, της σωτηρίας των, θα μπο­ρούσαμε να πούμε ότι ή ευρίσκονται σε μια προπτωτική κατάσταση, ή, αν τους παρέσυρε στην πτώση το προ­πατορικό αμάρτημα του Αδάμ και της Εύας, τότε ή η επί της γης Σταυρική Θυσία του Κυρίου μας είχε επίδραση και σ' αυτούς και τους έσωσε ή ο Θεός οικονόμησε τη σωτηρία τους μ' ένα τρόπο τον οποίο Αυτός γνωρίζει. Στην περίπτωση δε κατά την οποία η Σταυρική Θυσία προσφέρθηκε και γι’ αυτούς, όπως π.χ. όταν ανακαλύ­φθηκε η Αμερική πήγαν εκεί οι Ιεραπόστολοι και εκχρι­στιάνισαν τον κόσμο, έτσι ακριβώς θα γίνει και με τα έλλογα αυτά όντα. Να σημειώσουμε εδώ ότι οι θέσεις της παραγράφου αυτής βασίζονται σ' ένα θαυμάσιο άρ­θρο του π. Επιφανίου με τίτλο «Η κατάκτησις του Δια­στήματος και η Χριστιανική Πίστις»(Άρθρα, Μελέται, επιστολαί, τόμ. Α', α εκδ., σ. 472).

Ο μόνος Σωτήρας

Και για να κλείσουμε τη συζήτηση αυτή, θα τονίσου­με το εξής: Ο άνθρωπος έχει, έστω κι αν το αρνείται, ένα τεράστιο ερωτηματικό μέσα του —ο Θεός του το έχει βάλει— που τον κατατρώγει συνεχώς και δεν τον αφήνει σε ησυχία: Ποια είναι η αιτία του και ποιος είναι ο σκοπός του. Και μόνο όταν απαντήσει σ' αυτό το ερω­τηματικό σωστά, το μετασχηματίζει σε θαυμαστικό του Θεού. Του Θεού ο οποίος είναι αφετηρία, αλλά και προορισμός του ανθρώπου, ως δημιουργός του και ως ελκύουσα και αγαπητική καρδία, για να θυ­μηθούμε και το λόγο του Αγ. Αυ­γουστίνου: «Θεέ μου, μας έπλα­σες για Σένα και μόνο κοντά σε Σένα βρίσκει ανάπαυση η καρδιά μας». Μόνο, λοιπόν, με το Σωτήρα Χριστό γεμίζει το κενό της καρδιάς μας και όχι με τους διάφορους άλλους «σωτήρες» γήινους ή εξωγήινους. Ας επιστρέψουμε, συνεπώς, κοντά Του.

 

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον    www.egolpion.com

2  ΙΟΥΛΙΟΥ  2011

Read more: http://www.egolpion.com/ufo_kostof.el.aspx#ixzz2kRhLeFPw

ΣΤΙΓΜΙΑΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΝΑΦΛΕΞΗ (Spontaneous Human Combustion). ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ;

ΣΤΙΓΜΙΑΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΝΑΦΛΕΞΗ

(Spontaneous Human Combustion)

 ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ;

«There's one mystery I'm asked about more than any other- spontaneous human combustion. Some cases seem to defy explanation, and leave me with a creepy and very unscientific feeling. If there's anything more to SHC, I simply don't want to know.»   Arthur C. Clarke

   Το περίεργο αυτό φαινόμενο της αιφνίδιας αυτόματης ανάφλεξης είναι ένα μυστήριο για αιώνες τώρα. Οι επιστήμονες ακόμα και τώρα αναρωτιούνται αν όντως υφίσταται ως γεγονός. Ωστόσο, έχουμε αναφορές για το γεγονός αυτό στην παγκόσμια λογοτεχνία και ιστορία. Παρακάτω θα επιχειρηθεί να παρουσιαστούν κάποια γεγονότα όσο καλύτερα γίνεται προκειμένου να υπάρξει μια βαθύτερη έρευνα για ακόμα ένα μυστήριο του ανθρώπινου σώματος. Το φαινόμενο της Ανθρώπινης Αυτόματης Ανάφλεξης (Spontaneous Human Combustion, SHC) είναι το φαινόμενο κατά το οποίο το ανθρώπινο σώμα μετατρέπεται ξαφνικά σε μια φλεγόμενη κόλαση χωρίς να έρθει σε επαφή με εξωτερική φωτιά. Σε μερικές δε περιπτώσεις το σώμα έχει γίνει ολοκληρωτικά στάχτη την ώρα που εύφλεκτα υλικά γύρω από το σώμα μένουν ανέπαφα.

Το φαινόμενο πάντα γοήτευε τους λογοτέχνες χάρις την μυστηριώδη του φύση και την αποτρόπαια έκφραση του. Ο συγγραφέας Χέρμαν Μέλβιλ στο βιβλίο του “Redbarn” κλείνει ένα κεφάλαιο με μια αιφνίδια ανθράκωση. Σε αυτό το βιβλίο, ένας άνθρωπος μεταφέρεται σε «κατάσταση μέθης» σε ένα πλοίο και τοποθετείται σε μια καμπίνα. Αργότερα κάποιοι ναύτες νιώθουν μια παράξενη μυρωδιά και κατευθύνονται προς την καμπίνα. “Όχι δεν είναι νεκρός, φώναξε ο ναύτης καθώς η κίτρινη φλόγα τρεμόπαιζε στο ακίνητο στόμα του μεθυσμένου. Αλλά δεν πρόφτασε να τελειώσει την κουβέντα του όταν είδαν όλοι με τρόμο, δύο γλώσσες πρασινόχρωμης φλόγας σαν διχάλα να πετάγονται ανάμεσα από τα χείλη του και μέσα σε μια στιγμή το νεκρικό πρόσωπο το τύλιξαν αμέτρητες φλόγες σαν σκουλήκια”.
Ένας άλλος λογοτέχνης, ο Τσαρλς Ντίκενς, στον πρόλογο του βιβλίου του “Bleak House” τονίζει ότι πριν αναφέρει την αιφνίδια ανθράκωση στο έργο του έκανε τον κόπο να ερευνήσει το θέμα και βρήκε καταγραμμένες 30 περιπτώσεις αυτόματης ανάφλεξης. Στο κεφάλαιο 32 μάλιστα του έργου του γράφει βασιζόμενος στην έρευνά του: “Υπάρχει ένας θερμός, αποπνικτικός ατμός στο δωμάτιο και μια σκούρα λιπαρή ουσία στους τοίχους και στο ταβάνι. Σε μια μεριά ένα τμήμα του πατώματος έχει καεί. Πιο πέρα είναι “είναι οι στάχτες ενός μικρού καρβουνιασμένου και σπασμένου ξύλου, σκεπασμένου με λευκές στάχτες; Ω, τι φρίκη! Είναι αυτός!” Δώστε στο θάνατο όποιο όνομα θέλετε αλλά είναι πάντα ο ίδιος θάνατος – ο γεννημένος από τους διεφθαρμένους χυμούς του ίδιου του ακόλαστου σώματος – η Αιφνίδια Απανθράκωση, και κανένας άλλος” Ο ίδιος συγγραφέας, σε μια λεπτομερειακή υποσημείωση στο βιβλίο του “Whiland” παραθέτει το άρθρο ενός Γάλλου χειρουργού που γράφτηκε το 1783 για μια γυναίκα που βρέθηκε απανθρακωμένη: “Η γυναίκα αυτή ήταν υπερβολικά παχύσαρκη και της άρεσαν πολύ το κρασί και τα άλλα ποτά. Την ίδια μέρα του θανάτου της είχε πιει τρία μπουκάλια κρασί και ένα μεγάλο ποτήρι κονιάκ. Οι σωματικοί χυμοί της γυναίκας φορτωμένοι με εύφλεκτο υλικό, πρέπει να συνέβαλαν πολύ στην απανθράκωση της”.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΑΛΚΟΟΛΙΣΜΟΥ Υπάρχει μια θεωρία που λέει ότι εάν κάποιος είναι αλκοολικός και καπνίζει ενώ ταυτόχρονα πίνει ένα δυνατό ποτό, αυτό αυξάνει το επίπεδο αλκοόλ στο αίμα σε σημείο που μπορεί να δημιουργηθεί ανάφλεξη. Ωστόσο, αυτή η εξήγηση είναι αβάσιμη διότι συνήθως η αιθανόλη καίγεται μόνο εάν η συγκέντρωσή της είναι άνω του 23% περίπου, ενώ ένα θανάσιμα τοξικό επίπεδο είναι περίπου 1%.Για να επιτευχθεί λοιπόν ένα επίπεδο αλκοόλ στο αίμα της τάξης του 20% θα σήμαινε την πόση πολλών φιαλών καθαρής βότκας για παράδειγμα.

Το ακόλουθο γεγονός εκτυλίχθηκε στην Πενσυλβάνια το χειμώνα του 1966. Ο Ντον Γκόνσελ δούλευε στη εταιρεία Αεριόφωτος του Κάουντερσπορτ, στον έλεγχο των μετρητών γκαζιού. Γύρω στις 9 γύρισε στο σπίτι του και φώναξε το συνηθισμένο χαιρετισμό του στον σεβαστό 92χρονο γιατρό που είχε υπηρετήσει για χρόνια στην κοινότητα. Ο γιατρός Μπέντλεϋ, συνήθως, του ανταπέδιδε τον χαιρετισμό, αλλά εκείνη τη μέρα – 5 Δεκεμβρίου – δεν απάντησε. Ο υπάλληλος τότε κατέβηκε στο υπόγειο περπατώντας μέσα από έναν γαλαζωπό καπνό με μια ασυνήθιστη μυρωδιά, “κάπως γλυκιά” όπως εξομολογήθηκε αργότερα, και σε μια γωνιά του δαπέδου διέκρινε ένα σωρό στάχτες. Ο Γκόνσελ, ως εθελοντής πυροσβέστης που ήταν, σκάλισε ενστικτωδώς το σωρό με το πόδι του αλλά δεν βρήκε αναμμένα κάρβουνα. Από πάνω έχασκε μια τρύπα 75 με 90 εκ. που είχε τη σκουροκόκκινη απόχρωση των καμένων ξύλων. Ο Γκόνσελ ανέβηκε τις σκάλες και αποφάσισε να ψάξει τον Καθ. Μπέντλεϋ. Αυτό που είδε ο Γκόνσελ ευχήθηκε αργότερα να μην το είχε δει: στο μπάνιο είδε ένα καφετί πόδι, από το γόνατο και κάτω, σαν από ανδρείκελο. Δεν χρειάστηκε να κοιτάξει περισσότερο. Όρμησε έξω από το σπίτι ουρλιάζοντας “Ο Καθ. Μπέντλεϋ κάηκε!”

 Η επιστήμη μας λέει πως για να καεί ένα πτώμα χρειάζονται τεράστιες ποσότητες θερμότητας και καυσίμου. Ο Καθ. Τζον Γκρενόμπλ, λέκτορας σε θέματα αποτέφρωσης αναφέρει ότι σε ένα κρεματόριο το πτώμα υποβάλλεται πρώτα σε μια θερμοκρασία 1037^ο Κ επί 90 λεπτά και ύστερα σε θερμοκρασία 850^ο Κ επί άλλα 60 μέχρι 150 λεπτά. Αυτό που βγαίνει όμως από τον κλίβανο όμως δεν είναι στάχτες και σκόνες αλλά “τμήματα οστών τα οποία έπειτα κονιορτοποιούνται με το γουδοχέρι”. Χαρακτηριστικά, οι χειρότερες πυρκαγιές σπιτιών προκαλούν θερμοκρασίες δεν ξεπερνούν τους 700^ο Κ. Κι όμως η φλόγα που έκανε στάχτη το σώμα του καθ. Μπέντλεϋ – εκτός από μισό πόδι και την άρθρωση του γονάτου – δεν κατάφερε να λιώσει ακόμα και το αλουμινένιο πλαίσιο πάνω στο οποίο στεκόταν το πτώμα την ώρα της ανάφλεξης. Λίγα εκατοστά πιο εκεί μάλιστα υπήρχε και χρώμα το οποίο δεν είχε καεί! Ο Φρεντ Σάλλαντ, ο πρώτος πυροσβέστης που έφτασε ισχυρίστηκε ότι ήταν εντελώς ανεξήγητο. “Ήταν το πιο παράξενο πράγμα που είχα δει ποτέ”, πρόσθεσε μετά.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ Μία μικρή μερίδα αποδίδει την ΑΑΑ σε βλάβη του ΚΝΣ. Για άγνωστη αιτία αποσυντονίζεται ο μηχανισμός κυκλοφορίας των ηλεκτρικών φορτίων του οργανισμού προκαλώντας αλλού κενά και αλλού συσσώρευση με αποτέλεσμα την ΑΑΑ. Θεωρητικά κάτι τέτοιο είναι σαφώς εφικτό αλλά λογικά ο θάνατος θα πρέπει να προηγείται της ανάφλεξης. Αν όχι θάνατος, τουλάχιστον καρδιακό ή εγκεφαλικό επεισόδιο, ίσως παράλυση κλπ.

Η πρώτη επιστημονική και ιατρική αναφορά έγινε το 1673 στο έργο Acta Medica and Philosophica Hafniensia. Στο έργο αυτό ένας άτυχος παριζιάνος αφού έπινε επί τρία χρόνια υπερβολικά, τέλος μεταβλήθηκε σε καπνό και στάχτη ενώ βρισκόταν ξαπλωμένος σε αχυρένιο στρώμα. Μόνο το κρανίο του και τα οστά των δαχτύλων του έμειναν ώστε να μπορεί να αναγνωριστεί αυτή η άμορφη μάζα ως υπόλειμμα ανθρώπου. Το εκπληκτικό είναι πως το αχυρένιο στρώμα δεν έπαθε σχεδόν τίποτα.

 Στις 9 Απριλίου του 1744, η κόρη της 60χρονης Γκρεϊς Πέτ από το Ίπσουιτς της Αγγλίας αντίκριζε την μητέρα της στο πάτωμα να καίγεται σαν “ένα κούτσουρο που καίγεται από φωτιά χωρίς φανερή φωτιά”. Το θύμα έπασχε επίσης από αλκοολισμό, ενώ μερικά άλλα εύφλεκτα υλικά που βρισκόταν δίπλα έμειναν άθικτα όπως και κάτι παιδικά ρούχα και ένα χάρτινο παραπέτασμα.Ο μεγάλος χημικός του 19^ου αιώνα, βαρόνος Γιούστους φον Λίμπιχ έδειξε ότι οι προσπάθειες να κάνουν την εμποτισμένη με οινόπνευμα σάρκα να καεί με την ένταση που απαιτείται για την SHC, αποδείχτηκαν άκαρπες: μόλις εξατμιζόταν το αλκοόλ εξαφανιζόταν και η γαλάζια φλόγα. Ο Τζον Κάσπερ στο βιβλίο του “Εγχειρίδιο άσκησης της Ιατροδικαστικής” απέρριψε αυτές τις “αδύνατες” απανθρακώσεις. Προσθέτει: ”Είναι λυπηρό να ξέρουμε ότι στο σωτήριο έτος 1681, σε ένα σοβαρό επιστημονικό έργο είμαστε υποχρεωμένοι ακόμα να συναντάμε τον μύθο της «αιφνίδιας απανθράκωσης» όταν οι αποδείξεις για την ύπαρξη της βασίζονται σε μαρτυρίες ανθρώπων που είναι εντελώς αναξιόπιστοι ερασιτέχνες” Φαίνεται όμως πως ο Καθ. Κάσπερ αγνοούσε τους πολλούς γιατρούς που είχαν ερευνήσει το φαινόμενο. Το 1828 για παράδειγμα ο Καθ. Τζέημς Σκόφιλντ ανέφερε για έναν άνθρωπο στο Οντάριο που τον είδαν “να στέκεται όρθιος περιτυλιγμένος από μια μεγάλη ασημόχρωμη φλόγα, δίνοντας την εντύπωση ότι ήταν το φυτίλι ενός καιγόμενου κεριού” .Στο περιοδικό LO και στο βιβλίο the book o the damned ο Τσάρλς Φόρντ αναφέρει αρκετές περιπτώσεις ανθρώπινης θερμογένεσης που έγιναν μετά το 1861. Στις 18 Μαΐου 1857 στη Δυτική Φιλαδέλφια της Πενσυλβάνια η Άννα Μάρτιν βρέθηκε εντελώς απανθακωμένη σε ένα δωμάτιο όπου δεν υπήρχε καμία πηγή φωτιάς. Ο ιατροδικαστής υπολόγισε ότι για να αποτεφρωθεί τόσο τέλεια η 68χρονη ώστε να μείνουν μόνο το παπούτσια της και ένα τμήμα του κορμιού της η θερμοκρασίες πρέπει να έφτασαν τους 800 με 950 βαθμούς Κελσίου και όμως η θερμάστρα ήταν κρύα και το περιοδικό της που ήταν 60 εκ. μακριά έμεινε ανέπαφο!

Για να καταλάβετε το πόσο μεγάλη θερμοκρασία απαιτείται για κάτι τέτοιο, πρέπει να γνωρίζετε πως στα κρεματόρια αναπτύσσονται θερμοκρασίες 1200οC για περίπου οχτώ ώρες, ώστε να μείνουν αναγνωρίσιμα κόκαλα. Το παραπάνω ενισχύεται από το γεγονός πως το ανθρώπινο σώμα είναι το λιγότερο εύφλεκτο σώμα σε ένα δωμάτιο, δεδομένου ότι αποτελείται κατά 75% από νερό. Ακόμη το 75 % των θυμάτων είναι γυναίκες. Στις περισσότερες περιπτώσεις μία κίτρινη στάχτη καλύπτει το γύρω περιβάλλον ενώ σε όσες περιπτώσεις υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες, αναφέρθηκε πως το θύμα πριν ξεσπάσει σε φλόγες είχε τυλιχτεί μερικά δευτερόλεπτα πριν με μία γαλάζια αχλύ.

Ο Δρ. Ουίλτον Κρόγκμαν παραθέτει μια άλλη εμπειρία στο Σαιντ Πήτερσμπουργκ το 1951.Το απόγευμα της πρώτης Ιουλίου όταν ο γιος της Μαίρη Χάρντυ Ρήζερ έφυγε από το σπίτι της μητέρας του αφήνοντας πίσω μια πολύ οικεία εικόνα, την μητέρα του καθισμένη άνετα στην πολυθρόνα της με τα πόδια φορώντας παντόφλες απλωμένα μπροστά της και φορώντας ένα νυχτικό από ραιγιόν .Μετά από 12 περίπου ώρες το οικείο θέαμα μετατράπηκε σε μακάβριο. Μερικά μισοκαμένα ελατήρια είχαν μείνει από την πολυθρόνα, το ταβάνι και οι τοίχοι ήταν καλυμμένοι με μια λιπώδης καπνιά, σε απόσταση 3,5 μέτρα από το σώμα της Μαίρη υπήρχαν δυο κεριά λιωμένα, μερικές εφημερίδες και υφάσματα κοντά της δεν είχαν πάθει τίποτα . Δεν υπήρχε μυρωδιά καμένου ιστού και το μόνο που είχε απομείνει από ο σώμα της ήταν μερικοί αποτεφρωμένοι σπόνδυλοι , το κρανίο της συρρικνωμένο σε μέγεθος μπάλας του μπέηζ μπολ και ένα άθικτο πέλμα. Σχολιάζοντας αυτή την περίπτωση ο αρχηγός της αστυνομίας του Σαιντ Πήτερσμπουργκ, Τζέηκ Ρέιτσερτ, ανέφερε πως αυτή ήταν η “πιο ασυνήθιστη υπόθεση που συνάντησε στα είκοσι πέντε χρόνια της υπηρεσίας του”.

Η ΠΙΟ ΛΟΓΙΚΗ ΕΞΗΓΗΣΗ (;) Η επικρατέστερη και λογικότερη από αυτές είναι το λεγόμενο «εφέ του φιτιλιού» : Σύμφωνα με αυτό το λίπος του δέρματος, για άγνωστους λόγους, λιώνει ξαφνικά επάνω στα ρούχα των θυμάτων και μεταβάλλεται στην κυριολεξία σε φιτίλι, έτοιμο να πάρει φωτιά. Η θεωρία αυτή εξηγεί εν μέρει κάποια από τα φαινόμενα, αλλά αν τη δει κάποιος στο σύνολό της, διαπιστώνει ότι κάθε άλλο παρά στιβαρή είναι. Δεν εξηγεί καθόλου πώς μπορούν να αναπτυχθούν οι τεράστιες θερμοκρασίες. Τελευταία μια νέα εξήγηση αρχίζει να κερδίζει όλο ένα περισσότερο έδαφος: Η ξαφνική επιτάχυνση του μεταβολισμού που αποδίδεται σε μια νέα συνομοταξία "αναρχικών μορίων. Τα μόρια αυτά προκαλούν αλυσιδωτές επιταχυνόμενες αντιδράσεις με τις βιοχημικές ουσίες, οι οποίες παράγουν ενέργεια στο ανθρώπινο σώμα και χρησιμοποιούνται κανονικά για να απελευθερώσουν ενέργεια με αργό αλλά σταθερό ρυθμό. Η φύση έχει φροντίσει να απομονώσει τα «εργαστήρια» παραγωγής ενέργειας Του σώματος που βρίσκονται σε κάθε κύτταρο, με τη βοήθεια μεμβρανών. Όμως αυτές οι μεμβράνες μπορεί (θεωρητικό τουλάχιστο) να σπάσουν και τότε η θερμότητα που θα αναπτύσσεται είναι παραπάνω από αρκετή για το φαινόμενο SHC. Αρκεί να σκεφτούμε ότι η διάσπαση ενός μόνο γραμμαρίου γλυκόζης (το καύσιμο του οργανισμού) απελευθερώνει 38.000 joule, θερμότητα αρκετή για να ζεστάνει ένα φλιτζάνι με καφέ. Και πάλι όμως αυτή η εξήγηση δεν ερμηνεύει επαρκώς το γεγονός της μη καύσης των υπολοίπων επίπλων ή αντικειμένων στον ίδιο χώρο με το καμένο σώμα.

   Με αυτά τα άλυτα ερωτήματα ασχολήθηκε ο δρ. Κρόγκμαν, γνωστός ως “οστεό – ντετέκτιβ”. Τα προβλήματα και οι αντιφάσεις που προέκυψαν ήταν τα εξής:

• Ο βαθμός αποτέφρωσης ήταν πολύ μεγάλος αν λάβουμε υπόψη την απουσία χημικού επιταχυντή. Όπως δήλωσε ο δρ. Κρόγκμαν “μόνο στους χίλιους πεντακόσιους βαθμούς και πάνω έχω δει οστά να λιώνουν και να ρευστοποιούνται τόσο ώστε να αποκτούν πτητικότητα”. Ωστόσο πτητικότητα παρατηρήθηκε στην περίπτωση της κας Ρήζερ.
•  Το μέγεθος της φλόγας ήταν πολύ αντιφατικό σε σχέση με τα αποτελέσματά της. Όπως προαναφέρθηκε, η θερμότητα θα έπρεπε να είναι ιδιαίτερα υψηλή, πάνω από 1500 βαθμούς Κελσίου. Άρα η φλόγα θα έπρεπε ήταν δύο φορές πιο έντονη από μια συμβατική φωτιά σπιτιού. Ωστόσο, σύμφωνα με τις αναφορές το υπόλοιπο σπίτι ήταν άθικτο, ενώ θα έπρεπε να είχαν καταστραφεί όλα τα έπιπλα. Η απορία, γιατί το φαινόμενο, αν και ιδιαίτερα έντονο, περιορίστηκε μόνο σε ένα πολύ μικρό χώρο του σπιτιού, έμεινε άλυτη ακόμα και για τον δρ. Κρόγκμαν.
•  Ας φανταστούμε ογδόντα κιλά ανθρώπινης σάρκας να καίγονται. Σίγουρα η οσμή θα ‘πρεπε να ήταν ιδιαίτερα έντονη. Στην περίπτωση της κας Ρήζερ, η οποία ήταν όντως περίπου ογδόντα κιλά, θα έπρεπε η οσμή της καμένης σάρκας να γεμίσει το κτίριο. Ωστόσο δεν παρατηρήθηκε, ούτε οσμή πουθενά σε ολόκληρο το κτίριο, ούτε καπνό, πράγμα που θα ήτανε απολύτως αναμενόμενο.
•  Αξιοπερίεργο ήταν και το μέγεθος του κρανίου της κας Ρήζερ, όπως αυτό βρέθηκε μετά το θάνατο της. Ήταν συρρικνωμένο. Ένας ειδικός ιατροδικαστής γνώριζε ότι τα επίπεδα θερμοκρασίας που απαιτούνται για να αφυδατώσουν τους λιπώδεις ιστούς του θύματος θα έπρεπε να είχαν καταστρέψει το μαλακό ιστό του κρανίου και θα έπρεπε να είχαν κάνει το κεφάλι της να αναφλεγεί. Παρόλα αυτά ο δρ Κρόγκμαν, πειραματίστηκε με κρανία πτωμάτων και δεν κατάφερε να διαπιστώσει ούτε μια εξαίρεση αυτού του κανόνα.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟ ΠΑΛΑΙΑ

ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΑΥΤΟ

   Κλείνοντας το άρθρο μας για την ‘Στιγμιαία Ανθρώπινη Ανάφλεξη’ παρουσιάζουμε δυο κείμενα τα οποία θεωρούμε πως έχουν σχέση και ταυτόχρονα δίνουν την μοναδική πειστική εξήγηση σε αυτό το φαινόμενο που έχει χαρακτηριστεί ως «ανεξήγητο». Το πρώτο είναι του μακαριστού π. Χαραλάμπους Βασιλόπουλου:

[…] Πάν­τως πριν κλείσω αυτό το κεφάλαιον, θα πρέπει να πω, έστω και λίγα λόγια περί της τύχης όλων των Ιερειών, μέντιουμ κ.λ.π., των γυναικών δηλαδή των χρησιμοποιουμένων εις τας Εωσφορικάς Στοάς.

Μερικές πνίγονται μετά την λήξιν της «θητείας» των από τους στενούς συνεργάτας και κατόπιν τα πτώματά των ρίπτονται σε νερό (όπως η Μοντέζι στα μεταπολεμικά χρόνια στην Ιταλία και άλ­λες). Άλλες ευρίσκονται δολοφονημένες κατά τον πιο φρικτό τρόπο. Σ’ όλες τις περιπτώσεις οι ανακρίσεις της Αστυνομίας και των λοιπών Αρχών σταματούν εγκαίρως», χωρίς να καταλή­ξουν πουθενά.

Υπάρχουν τελικά και άλλες, τις οποίες ο διά­βολος κυριολεκτικά «τις παίρνει και τις σηκώνει» εν μέσω τρομερών φλογών, καθώς αυτές ουρλιάζουν σπαρακτικά. Σε λίγο κά­που ευρίσκεται μια χούφτα στάχτης και κανείς δεν μπορεί να καθορίση, αν πρόκειται για αυτοκτονία ή έγκλημα! Γνωρίζω εκ πείρας, ότι ύστερα επί πολλά χρόνια θα ακούγονται τις νύχτες οι άγριες και σπαρακτικές κραυγές τους... Τίποτα το περίερ­γο ασφαλώς. Απλώς «ε ι σ έ π ρ α ξ α ν» τον μι­σθόν τους κατά τα έργα τους. «Την πήρε ο διάβολος και την σήκωσε» λέγει ο ΛΑΟΣ μας στην Ελλάδα. Και δεν το λέγει τυχαία...
(Αρχιμανδρίτου ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ+ «ΞΕΣΚΕΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΘΕΟΣΟΦΙΑΣ» Σελ. 36.ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ» ΚΑΝΙΓΓΟΣ 10, 106 77, ΑΘΗΝΑΙ 1989)

Το δεύτερο είναι από το βιβλίο: «ΟΣΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ», σελ. 92-96 - ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2000- ΕΚΔΟΣΙΣ 15^η

Η κηδεία του μεγιστάνος

Το πανηγύρι ­των δαιμόνων

Ξεκινώντας κάποτε ο όσιος για τον πνευματικό του αγώνα, είδε από μακριά να πλησιάζη μια κηδεία. Ήταν ενός πολύ πλουσίου μεγιστάνος και την ακολουθούσε πλήθος κόσμου. Ακουγόταν ένα βουητό από δυνατές ψαλμωδίες, που τις συνώδευαν οι θρήνοι και οι σπαρακτι­κές φωνές των συγγενών. Τα κεριά και τα θυμιάματα ήσαν αναρίθμητα.

Ο δούλος του Θεού έμεινε για πολλή ώρα να κοιτάζη βουβός. Έβλεπε μπροστά από τα μανουάλια να βαδίζουν πολυάριθμοι μαύροι δαίμονες και να κραυγάζουν το «αλλοίμονο» πιο δυνατά από τους ψάλτες. Στα χέρια τους κρατούσαν κεριά από θειάφι και τα θυμιάματά τους μύρι­ζαν σαν ακαθαρσίες. Κρατούσαν στα χέρια κάτι ασκιά, με τα οποία σκόρπιζαν στάχτη. Ύστερα έβγαιναν ένας-ένας από τον κύκλο χορεύοντας. Ξεσπούσαν μάλιστα σε άσε­μνα γέλια σαν πόρνες γυναίκες και αδιάντροπες. Άλλοτε γάβγιζαν σαν σκύλοι και άλλοτε γρύλλιζαν σαν χοίροι. Ήταν γι' αυτούς η κηδεία χαρά και απόλαυσις. Μερικοί τριγύριζαν τον νεκρό και ράντιζαν το πρόσωπό του με βούρκο και βρωμόνερα ή με ακαθαρσίες. Άλλοι πετούσαν στον αέρα κυκλικά και ακουμπούσαν πάνω στο φέρε­τρο. Και από το φέρετρο και από το αμαρτωλό εκείνο σώμα έβγαινε μια δυσωδία, σαν να άδειαζε κάποιος βό­θρος. Άλλοι δαίμονες ακολουθούσαν από πίσω με άσε­μνα τραγούδια και χορούς, με γέλια και χυδαιολογίες. Απ' τη χαρά τους χτυπούσαν χέρια και πόδια και, χωρίς να γίνωνται αντιληπτοί, έλεγαν στους ψάλτες:

-Κανείς από σάς, ανόητοι χριστιανοί, δεν θα δη το φως. Πως ψάλλετε γι’ αυτό το σκυλί: «Μετά των αγίων ανάπαυσον την ψυχήν του δούλου σου»; Τολμάτε να ονομάζετε δούλο Κυρίου αυτόν, που είναι γεμάτος από κάθε ανομία και ασέλγεια;

Εκείνη τη στιγμή παρουσιάσθηκε ο άρχοντας των δαιμόνων. Είχε μάτια αγριωπά, προκαλούσε τρόμο και αηδία. Στο χέρι του κρατούσε φωτιά με θειάφι και πίσσα. Έτρεχε στον τάφο εκείνου του δύστυχου, για να εξευτελίση το σώμα του και να το κάψη μετά την ταφή.

Καθώς περνούσε η κηδεία, είδε ο όσιος έναν ωραίο νέο, που ακολουθούσε τελευταίος. Ήταν πολύ λυπημένος και σκυθρωπός. Προχωρούσε και θρηνούσε γοερά. Ο όσιος τον πλησίασε. Νόμισε πως ήταν συγγενής τού νεκρού και γι’ αυτό θρηνούσε. Τότε, σαν να λησμόνησε την πνευματική του εργασία, απλώνει το χέρι, πιάνει τον νέο και του λέει παρηγορητικά:

-Για όνομα του Θεού, πες μου, γιατί καις και οδύρεσαι έτσι; Πρώτη φορά βλέπω τόσο θρήνο για ένα νεκρό. Εξήγησέ μου, σε παρακαλώ, τι συμβαίνει;

Και ο νέος, που ήταν ο φύλακας άγγελος του νεκρού, του απαντά:

-θρηνώ γι’ αυτόν τον άνθρωπο, γιατί τον κληρονόμη­σε ο διάβολος. Επειδή τον έχασα, γι’ αυτό θρηνώ.

-Τώρα κατάλαβα ποιος είσαι! είπε ο μακάριος. Πες μου λοιπόν, τι αμαρτίες είχε κάνει;

-Θα σου πω, Ανδρέα, γιατί είσαι ο εκλεκτός του Θεού και η όμορφη ψυχή σου λάμπη σαν το καθαρό χρυ­σάφι. Τώρα μόλις σε είδα, ανακουφίσθηκα λίγο από τη λύπη μου. Άκουσε λοιπόν: Αυτός ήταν ένας από τους με­γιστάνες του βασιλιά, πολύ όμως αμαρτωλός και διε­στραμμένος. Ήταν πόρνος, μοιχός, αρσενοκοίτης, τσιγ­κούνης και άσπλαγχνος, φαντασμένος και υπερήφανος. Ήταν ψεύτης, μνησίκακος και μισάνθρωπος, δωρολήπτης και επίορκος. Ταλαιπωρούσε τους δούλους του με την πείνα, τη δίψα και το μαστίγιο. Τους άφηνε τον χειμώνα γυμνούς και ξυπόλητους. Πολλούς τους σκότωσε με ρό­παλα και τους έθαψε μαζί με οστά ζώων. Ήταν τόσο δο­σμένος στη σιχαμερή και καυστική αρσενοκοιτία, ώστε είχε μολύνει τριακόσιους δούλους και ευνούχους. Έφθασε όμως, αγαπητέ, και γι' αυτόν ο θερισμός. Ο θάνατος τον βρήκε αμετανόητο, φορτωμένο με όλες αυτές τις αμαρτίες. Και τώρα το μολυσμένο σώμα του, ατιμασμένο καθώς του άξιζε, πηγαίνει να καή. Δεν θα διαλυθή στο χώμα, όπως τα άλλα σώματα, αλλά μετά την ταφή θα καή. Μπορώ λοιπόν να μη θρηνώ, αφού έγινε παιγνίδι των δαιμόνων και βρωμερό καταγώγιο; 

-Σε παρακαλώ, πυρίμορφε, του λέει ο όσιος, άφησε τα δάκρυα και το πένθος. Αυτός τελείωσε τη ζωή του, όπως του άξιζε. Εσύ όμως απ' εδώ και πέρα θα απολαμβάνης με τη χάρι του Παντοκράτορος Θεού τα αγαθά της βασιλείας Του.

Κι ενώ μιλούσε ο όσιος, ο άγγελος πέταξε στον ουρανό.

Οι διαβάτες, που έτυχε να περνούν απ' εκεί, έβλεπαν τον όσιο να μιλάη, αλλά τον άγγελο  σαν ανάξιοι που ήσαν, δεν τον έβλεπαν. Έλεγαν λοιπόν μεταξύ τους:

-Κοιτάξτε τον παράλυτο τι κάνει! Πως μιλάει αναίσθητα στον τοίχο!

Και πηγαίνοντας κοντά του:

-Τι είναι αυτά που λες, τρελλέ, γυρισμένος στον τοί­χο; τον φοβέρισαν και τον έδιωξαν με σπρωξιές.

Ο όσιος δεν έδωσε σημασία στις φλυαρίες τους. Χα­μογέλασε μόνο για την άγνοιά τους και αποτραβήχθηκε κάπου απόμερα. Εκεί θυμήθηκε τον νεκρό που είδε και έκλαψε πικρά. Από τα πολλά δάκρυα πρήσθηκαν τα μάτια του, έγιναν κατακόκκινα. Ύστερα προσευχήθηκε γι' αυτόν:

-Χριστέ μου! Εσύ που είσαι απερίγραπτος και φοβερός, δημιουργός και κύριος των απεράντων αιώνων, εφευρέτης της σοφίας και της επιστήμης· το ασύγκριτο γέννημα, η μεγαλοπρέπεια της δόξης και της αγιωσύνης, ο ομοφυής και ομότιμος με τον Πατέρα και το παντοκρατορικό Πνεύμα^· εσύ που γεννήθηκες αϊδίως από τον Πα­τέρα και συμμετέχεις παντοτινά στη δόξα Του, μην επιτρέψης να καή το ταλαίπωρο σώμα του με πίσσα και θειά­φι. Σε παρακαλώ, Κύριε, κάνε μου αυτή τη χάρι. Η μολυσμένη ψυχή του έφυγε από κοντά Σου, την αιχμαλώτισε ο θάνατος. Φύλαξε τουλάχιστον το σώμα του από αυτή την αισχύνη. Να μη χαρή ολότελα ο βύθιος δράκοντας, καταπίνοντας και την ψυχή και το σώμα...      

Ενώ προσευχόταν μ' αυτά τα λόγια ο δίκαιος, ένοιωσε μέσα του θεϊκό φωτισμό και έπεσε σε έκστασι. Είδε πως βρέθηκε στον τάφο του άθλιου. Και να, άγγελος Κυρίου κατέβηκε σαν αστραπή. Κρατούσε στο χέρι πύρινο ραβδί και, διώχνοντας μ' αυτό τα ακάθαρτα πνεύματα, δεν τους επέτρεψε να κάψουν το νεκρό σώμα. Ο δίκαιος ευχαρίστησε τον Θεό, που άκουσε τόσο σύντομα τη δέησί του. Όταν συνήλθε από την έκστασι, ήταν βράδυ. Σφραγίσθηκε πολλές φορές με το σημείο του σταυρού και έφυγε απ' εκεί. Όλη τη νύχτα βάδιζε προσευχόμενος.

 

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ  

ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ μ.Σ. Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕ ΤΟ ΥΛΙΚΟ

ΠΗΓΕΣ-ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ:

http://rc-cafe.blogspot.gr/2010/02/blog-post_1637.html

http://gforvendetta.blogspot.gr/2011_01_01_archive.html

http://anoixti-matia.blogspot.gr/2010/06/blog-post_6349.html

www.news247.gr

http://en.wikipedia.org/wiki/Spontaneous_human_combustion

http://www.youtube.com/watch?v=BP9j4YQlzp0&list=PLB7F494719BEEA92D

http://www.parascience.com/ablaze.htm

http://www.amazon.com/Ablaze-Larry-E-Arnold/dp/0871317893

http://theshadowlands.net/spon.htm

 

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον       www.egolpion.com  

18   ΜΑΡΤΙΟΥ  2013 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ:

Read more: http://www.egolpion.com/shc.el.aspx#ixzz2kRXbKXph